Aanraders van Anjo Geluk

OmslagEindeloosouderschap

Titel: Eindeloos ouderschap

Auteur: Herman Vuijsje en Anneke Groen

ISBN: 9789462984240

Uitgever: AUP/Amsterdam University Press

Prijs: €14,95

Zorgen voor je kinderen houdt nooit meer op
Waren ouders een halve eeuw geleden klaar met de zorg voor hun kinderen als die de deur uit waren, tegenwoordig duurt die zorg vaak veel langer, ook als de kinderen al volwassen zijn. En die zorg gaat ongemerkt over in zorg voor de kleinkinderen. Grootouders fungeren op grote schaal als oppas, en ze steunen hun kinderen financieel. Natuurlijk geldt dat niet voor iedereen, maar er is wel een duidelijke verandering zichtbaar ten opzichte van vorige generaties.

Hiermee lijkt een volgende fase aan te breken in het proces waarbij kinderen steeds langer 'kind' blijven: de periode waarin zij afhankelijk zijn van hun ouders wordt opgerekt naar de jongvolwassen leeftijd. Wat zijn de oorzaken van die verandering? En wat zijn de gevolgen voor de familieverhoudingen? Daarover bestaat vooral onduidelijkheid: de relaties tussen ouders en jongvolwassen kinderen zijn in beweging op een manier die nog moeilijk bespreekbaar is. Botsende verwachtingen en smeulende conflicten kunnen het gevolg zijn.

De inmiddels jongbejaarde babyboomers en hun kinderen vormen de eerste generaties die met deze verandering te maken krijgen. Zij zijn de pioniers die in deze overgangsperiode hun eigen weg moeten zoeken en daarbij stuiten op onbeantwoorde vragen. Babyboomers wilden de afstandelijke omgangsvormen uit hun eigen jeugd vermijden, maar sloegen ze daarbij door naar het andere uiterste door 'vrienden' te willen zijn met hun kinderen? Waar trek je de grens als je kinderen een groter beroep op je doen dan je lief is? Ben je je ouders dankbaarheid verschuldigd voor hun hulp en inspanningen?

De auteurs, beiden in 1946 geboren, onderzoeken deze vragen en veranderingen aan de hand van hun eigen persoonlijke verhaal, gesprekken met ouders en kinderen uit hun omgeving en interviews met sociologen en andere wetenschappers.

Anjo Geluk:
‘ Ouderschap is voor eeuwig. Vorm en inhoud veranderen met de jaren, maar zolang je leeft, kun je het nooit echt afsluiten. Verandert ouderschap ook met de generaties? In grote lijnen wel. De samenleving verandert immers ook. De auteurs beschrijven de veranderingen binnen hun eigen generatie en bij generatiegenoten: de babyboomers. Nu is er iets aan de hand met de term ‘babyboomer’. Het is niet alleen een objectief begrip, maar krijgt ook een subjectieve invulling. Noem je ‘babyboomers’, dan blijken ze vaak meer te delen dan leeftijd- of generatiegenoten zijn. Zo zijn ze bijvoorbeeld welgesteld, hebben een baan(gehad), zijn vaak hoogopgeleid en voorstander van een vrije/antiautoritaire opvoeding. De afstand tussen ouder en kind is klein; ouders worden in vertrouwen genomen, zijn vrienden. Ik ben van ’45 en officieel nog net een babyboomer, maar herken me lang niet altijd in de tekst over ouders en grootouders en de manier waarop ‘mijn’ generatie wordt gekarakteriseerd. Weliswaar vaak onderbouwd met onderzoek, maar in combinatie met de eigen ervaringen, journalistieke waarnemingen en stukjes interview met deskundigen (ook vaak leeftijdgenoten) wordt het toch een wat eenzijdig boek. Ook rommelig: er zijn telkens andere personen aan het woord behalve de auteurs (dan aangegeven met Herma of Anneke), waardoor het lastig wordt om de rode draad te vinden. Mening of feit? De verdienste: het boek confronteert je met ontwikkelingen, feiten en ook met de mening van anderen, waardoor je gaat nadenken over eigen keuzes en standpunten. Een vraag die voor mij in ieder geval overblijft: hoe zit het met de wederkerigheid in de relatie ouder-kind en kind-ouder?’
De jongen en de dood voorweb

Titel: De jongen en de dood

Auteur: Victor Meijer

ISBN: 9789029090940

Uitgever: Meulenhoff, Amsterdam

Prijs: €24,99

Formaat: oblong-formaat

Een jongen bezoekt zijn zieke grootvader en brengt een doos taartjes voor hem mee. Gezeten op de rand van het ziekbed is de jongen er onverwachts getuige van dat zijn grootvader de laatste adem uitblaast. Had hij niet van dat frambozentaartje moeten eten? In de hoofd van het kind buitelen oorzaak en gevolg, woede en angst over elkaar heen en vormen daar een nieuwe werkelijkheid, waarin hij zijn grootvader moet zien te verdedigen tegen mythische wezens en duistere demonen die de oude man de onderwereld in willen slepen. Kan hij hem nog redden?
Anjo Geluk:
‘ Het eerste wat mij aan dit boek opviel is de stijl van de pentekeningen. Die herkende ik van de omslag van de boeken van Hendrik Groen. Geweldig! Zwart-wit, met na de pagina met ‘Einde’ erop nog vier gedeeltelijk ingekleurde prenten. Een prentenboek voor volwassenen? Waarom niet! En een boek over de dood met vooral tekeningen? Graag! Dan is er ruimte om eigen gedachten de vrije loop te laten, voor een eigen invulling. Taartjes spelen in het boek een grote rol. Eerst omdat de grootvader van de jongen, die dol is op taartjes, overlijdt nadat hij een frambozentaartje had gegeten. Later, in de reis die hij maakt, probeert de jongen met vergiftige taartjes de vreselijke menselijke en dierlijke wezens uit te schakelen. De taartjes verschijnen in allerlei formaten op bijna elke pagina. Kan hij zijn grootvader van de onderwereld redden?
Het is nadrukkelijk vermeld: het boek is een prentenboek. In een korte inleiding wordt de situatie geschetst, daarna ontbreekt tekst en kun je als kijker er op los fantaseren. Toch tekst: op twee kleine tekstjes, in de vorm van briefjes op doodskisten: ‘Eigen schuld, dikke bult’ en ‘Teveel taart!’. Dat heb je er nu van …!? Waarvan?
Een boek om vaak te bekijken, dan zie je telkens nieuwe dingen en vormen zich andere gezichtspunten over de dood. En dat leidt elke keer tot andere vragen. Ik moest er even in komen, maar dan biedt het boek zoveel om te bekijken en te ontdekken.
Het boek is prachtig uitgegeven en een prachtig cadeau.’

 

 

krentenkopppen

Titel: Krentenkoppen

Auteur: Ties Teurlings

ISBN: 9789038802442

Uitgever: Nijgh & Van Ditmar

Prijs: €13,99

In het huis van zijn opa en oma is het rustig, Ties kan er altijd terecht. Oma weet weliswaar niet meer wie hij is of wat hij komt doen, maar laat hem desondanks hartelijk binnen. Opa zit in zijn stoel, oma op de bank en Ties zit ertussenin te kijken en te luisteren. Dan komt zijn opa in het ziekenhuis terecht en moet oma naar een verzorgingstehuis. Tegen haar wil in komt ze tussen de ‘krentenkoppen’(zo noemt ze de mensen die daar wonen) te wonen. Daar achtervolgt ze haar lotgenoten door de gangen, verzet ze zich vastberaden tegen de ingedutte sfeer en danst ze vrolijk met het plaatselijke clowntje. ‘Ja, ik dacht: ik zal maar meedoen, anders staat dat mens ook zo voor gek.’
In Krentenkoppen zijn de bezoeken van Ties aan zijn opa en oma verzameld.
Ties Teurlings (1993) studeerde aan de kunstacademie in Breda. In zijn tweede jaar maakte hij voor zijn minor fotografie een fotoserie over zijn opa en oma.
Anjo Geluk:
‘ Ties Teurlings schrijft zo beeldend over zijn opa en oma, dat je hen in hun huis kunt zien zitten. Twee kwetsbare mensen. Oma die dementeert en Ties meestal niet herkent, opa die voor haar zorgt en Ties die vaak bij hen langskomt. De grootouders spreken Brabants met elkaar. Oma heeft een cadeautje van Sinterklaas gekregen. Opa: “das een chocoladeletter, mamke, daar kunde straks een stukje van opeten, maar niet te veel want dat is niet goed voor jou ”Och en waarom nie?” “Omdat gij suiker het.” “O. En dan mag ik opeens geen, eh, dingesen, meer eten?” Opa is geduldig, legt uit, herhaalt, maar kan het gedrag van oma ook vaak niet plaatsen. Verbijsterd: “Doe toch eens normaal, gij!’ Niet te geloven, tis niet te geloven.” Als oma de over het tafelkleed gegoten frisdrank gaat oplikken. Als opa uitglijdt in de badkamer en in het ziekenhuis wordt opgenomen, belandt oma in een verpleeghuis. Ze zullen allebei niet meer thuis komen. Krantenkoppen bestaat uit observaties van een kleinzoon die liefdevol de hartverscheurende details van hun dagelijkse werkelijkheid heel precies beschrijft – oma die verder dementeert en opa en oma die noodgedwongen uit elkaar moeten bijvoorbeeld 0ntroerend en eerlijk, maar “humoristisch en droogkomisch” (Sylvia Witteman op de omslag) vind ik daar niet bij passen.’
mooi leven

Titel: Mooi leven

Auteur: Sjoerd Kuyper

ISBN: 9789089672292

Schilderijen: Margje Kuyper

Uitgever: uitgeverij Hoogland & Van Klaveren

Prijs: €17,50

Sjoerd Kuyper: De schilderijen van Margje in dit boek zijn alle buiten gemaakt: op de Antillen, aan de grote rivieren, maar vooral in en rond Bergen. Ik was daar ook en schreef gedichten in het zand langs de kant van de weg, op terrassen in de schaduw of in het volle sterrenlicht. We keken naar hetzelfde maar zagen iets anders. Een pen of een paletmes - dat is een wereld van verschil. In verf verdwijnt de tijd, taal is van tijd gemaakt. Margje zoekt de ziel van het landschap, die schildert ze. Ik zoek in het landschap de ruimte. Zo groot dat al mijn tijd er in past en ik die in één blik kan overzien. Dan schrijf ik van liefde en steeds vaker van dood. We leggen niets vast, we voegen toe. Mooi leven - geen constatering maar een streven.

Anjo Geluk:
‘ Sjoerd Kuyper kennen we vooral als kinderboekenschrijver. Hij is al meer dan 40 jaar schrijver van veel meer dan 40 kinderboeken, die vaak bekroond en soms ook verfilmd zijn. Als dichter en schrijver voor volwassenen is hij – onterecht – minder bekend. Mooi leven is tot stand gekomen vanuit de samenwerking van Sjoerd en Margje Kuyper: dichter en schilder. Het boek is opgedragen aan hun kinderen. Sjoerd geeft hierboven precies weer hoe ze werkten.

Het titelgedicht: Mooi leven

Je kijkt en wie je was kijkt mee
met wie je zal zijn naar de sneeuw
waar die voor altijd valt en blijft
in woorden, op een schilderij -
een oogopslag, een eeuwigheid.

Mooi leven is een aandachtig boek voor kijkers, voor aandachtige kijkers. Mooi leven als streven, als werkwoord. Een boek dat indruk maakt, door de tekst, door de beelden, maar ook door de prachtige vormgeving! Het gaat over liefde, over dood, en over verlangen. Voorbeeldig is het woord dat voor mij bij het geheel past. Alles klopt! Als cadeau dus een aanrader! Ik ga op zoek naar meer werk voor volwassenen van Sjoerd Kuyper.’

 

 

ouderdom eengids v2

Titel: Ouderdom – een gids voor beginners

Auteur: Michael Kinsley

ISBN: 9789460031694

Uitgever: Balans

Prijs: €16,95

Met het stijgen van de jaren steken allerhande existentiële vragende kop op. Was dit het nou? Draaide het allemaal om bezittingen? Om het veranderen van de wereld? Wat heb ik eigenlijk bereikt en wat laat ik straks na? Toen Michael Kinsley op zijn vijftigste werd gediagnosticeerd met de ziekte van Parkinson, zag hij zich plotseling gedwongen na te denken over vragen waarmee hij liever pas dertig jaar later was geconfronteerd. Soms voelde hij zich 'een gids die door zijn generatie vooruit is gestuurd om rond zijn vijftigste te ervaren wat anderen rond hun zestigste, zeventigste of tachtigste zullen meemaken'. Zijn gedachten over leven, dood, dromen, ambities, slagen, falen, geld, macht en roem boekstaafde hij met een meesterlijke mengeling van tegendraadse humor en ernst in zijn verrassende boek. Want waarom zou je pas gaan nadenken over de dingen die het leven betekenis geven als je de eindstreep nadert? Opgewekt trekt Kinsley ten strijde tegen de vergankelijkheid, waarbij hij van zijn handicap zijn wapen maakt. Als je dan toch door het lot getart wordt, kun je er tenslotte maar beter iets betekenisvols mee doen. Ouderdom is een boek dat iedere pensioengerechtigde gelezen moet hebben.
Anjo Geluk:
‘ Misschien hadden de flapteksten van het boek me moeten waarschuwen … Zo schrijft The New York Times: “Een groots boek. Troostrijk en geschreven met een haast bovenmenselijke intelligentie”, over deze internationale bestseller. Ook andere Amerikaanse kranten schrijven lovende kritieken. Hoe kwam het dan dat ik maar geen vat kreeg op dit boek, het mij niet de beloofde dosis geestkracht, troost bood en zeker geen humor. Ook geen gids bleek om de strijd met de ouderdom aan te gaan. Hoewel het boek goed vertaald is, is de tekst – ook door de vele bijzinnen - niet uitnodigend en vooral toegesneden op de Amerikaanse situatie, met voorbeelden uit de recente geschiedenis van de babyboomgeneratie. Ik kon me – ik ben een vroege babyboomer - maar niet met Kinsley verbinden. Samen met hem de strijd aanbinden tegen de vergankelijkheid of me echt verplaatsen in wat hij aangeeft over zijn ziekte en wat die betekent in het dagelijks leven. En ‘tegendraadse humor’? Ik voelde me niet aangesproken, kon me vaak niet in zijn redeneertrant verplaatsen. Waarschijnlijk verdient dit boek dus andere lezers, mensen aan wie deze bestseller wel besteed is. ’

 

voltooidleven

Titel: Voltooid leven (over leven en willen sterven)

Auteur: Els van Wijngaarden

ISBN: 9789045033044

Uitgever: Atlas Contact, Amsterdam

Prijs: €19,99

(over leven en willen sterven) In Voltooid leven spreekt Els van Wijngaarden met ouderen die hun leven ‘voltooid’ achten. Hoewel ze niet terminaal of psychiatrisch ziek zijn, lijden ze aan het leven en hebben ze het gevoel dat ze domweg zitten te wachten op de dood. De oorzaken zijn uiteenlopend: soms lukt het hun niet meer om echt verbinding te maken met de personen om hen heen, alsof ze door een omgekeerde verrekijker naar de wereld kijken. Sommigen voelen zich uitgerangeerd: het leven gaat door, maar zij staan aan de zijlijn. Anderen vrezen vooral hun onafhankelijkheid te verliezen. Er zit voor hen maar één ding op: de controle terugpakken. Het zelfverkozen levenseinde als vlucht vooruit. Van Wijngaarden sprak uitvoerig met hen over herinneringen, spijt en tevredenheid, twijfels, hoop, tragiek en dilemma’s – en over hun wens om te sterven. In dit boek stelt ze vragen die horen tot de meest elementaire van ons bestaan: wat is een goed leven, en wanneer is dat voltooid?? Els van Wijngaarden is als docent en onderzoeker verbonden aan de Universiteit voor Humanistiek en promoveert (2016) op een proefschrift over ‘de ervaringswereld van het voltooide leven’.
Anjo Geluk:
‘Een onderwerp waar we als ouderen niet meer omheen kunnen. Het dringt zich aan ons op en het komt overal en in verschillende gedaanten terug. Onontkoombaar. Ik kan geen betere manier bedenken om indringend met dit onderwerp kennis te maken, erover na te denken en te gebruiken in gesprekken met anderen, dan het lezen van dit boek. Het laat zich lastig samenvatten, omdat het zo veelzijdig is. Behalve de weergave van veel gesprekken met ouderen voor wie het leven voltooid is of lijkt te zijn, bevat het boek intermezzo’s waarin de auteur ingaat op aspecten van het voltooide leven: zoals existentiële eenzaamheid, weerzin tegen afhankelijkheid, bestaansmoeheid, maatschappelijk uitgerangeerd zijn. Het is daarmee een breed boek, waarin nergens geoordeeld wordt. Er worden wel veel vragen gesteld, ook aan de lezer. Hoe komt het bijvoorbeeld dat vragen rondom het voltooide leven nú en steeds vaker worden gesteld? En hoe gaan we, als individu en als samenleving, om met ouderdom en de dood? De gesprekken zijn zo beeldend weergegeven dat je de man of vrouw waar het om gaat en zijn of haar leefwereld voor je ziet. Met als leidraad de intentie te luisteren, niet om iets op te lossen, maar in de hoop iets van de belevingswereld en de behoeften van de ander weer te geven. Dat heb ik opgevat als een vraag aan mij als lezer. Als we de stervenswens willen begrijpen, schiet een puur psychopathologische kijk en een medisch model tekort. Culturele en maatschappelijke aspecten – zoals eenzaamheid, marginalisatie, sociaal isolement, sociale uitsluiting en stigmatisering - spelen een minstens even grote rol als individuele problematiek. Een aandachtig, confronterend boek, dat heel veel lezers verdient. Voor mij zijn de geïnterviewden leeftijdsgenoten en dat maakt het thema nog indringender. Het onderwerp doet echter niet alleen een beroep op oudere lezers, maar ook een breed appèl op ons allemaal, met de vraag op welke manier de samenleving naar voltooid leven kijkt. Een vraag die reactie verdient! Maar dan eerst dit boek lezen! ’

 

deomavan

Titel: De oma van mijn oma van mijn oma

Auteur: Marc ter Horst

Illustrator: Eliane Gerrits

ISBN: 9789025765811

Uitgever: Gottmer

Prijs: €14,95

(hoe het leven vroeger was) Hoe leefde oma? En oma's oma? En daar weer de oma van? 'De oma van de oma van mijn oma' is een kinderboek dat je via tientallen opa's en oma's mee de geschiedenis in neemt. Een geschiedenisboek voor kinderen. Natuurlijk doet oma boodschappen bij de supermarkt. De oma van jouw oma ging naar de kruidenier. De oma van de oma van jouw oma kocht alles op de markt. Aan de hand van honderden oma's en opa's duikt Marc ter Horst in de geschiedenis. Van theekransje tot Facebook, van paard tot elektrische fiets en van ganzenveer tot smartphone. Een geschiedenisboek voor nieuwsgierige kinderen.
Anjo Geluk:
‘Onvoorstelbaar voor (klein)kinderen dat er vroeger geen smartphones, computers, pizzakoeriers en Ikea’s waren. “Oma, hoe ging dat vroeger dan?” Natuurlijk zijn oma’s en opa’s eigen verhalen onmisbaar en moet de familiegeschiedenis doorverteld worden. Of opgeschreven! Er is natuurlijk veel meer te vertellen over het leven van toen en nog langer geleden, dan ik als grootouder kan doorgeven. Dat laat dit boek op een prachtige manier zien. Met feiten en grapjes. In een geweldig vormgegeven uitgave worden de verschillen tussen nu en toen besproken en uitgebeeld. De combinatie van tekst en illustraties op een vierkant formaat is een vondst. Dat levert overzichtelijke pagina’s op. De indeling in korte hoofdstukjes maakt het mogelijk om een onderwerpje uit te kiezen, (voor) te lezen en er eigen ervaringen aan toe te voegen. De vrolijke illustraties maken het extra mooi; te beginnen met de schommelende oma’s op de voorkant.’ 

 

komjeverdwalen

Titel: Kom je verdwalen

Auteur: Lotte van Dijck

Illustrator: Lotte van Dijck

ISBN: 9789045119854

Uitgever: Em Querido’s Kinderboeken Uitgeverij Amsterdam/Antwerpen

Prijs: €17,50

Ik wil iets maken
wat nog niet bestaat

 

iets geven aan jou
wat je nog nooit hebt gekregen

 

het is er al
ik hoef het alleen maar
te laten zien..
Anjo Geluk:
‘‘Lotte van Dijck maakte dit boek daartoe geïnspireerd door de geboorte van haar dochter; met gedichten en fototekeningen. Het gaat over een warme, mysterieuze en grappige wereld - herkenbaar voor jong en oud – waarin je kunt vliegen en nog veel meer. Het gaat over de wolken waarin je kunt zien wat je wilt. Over vroeger en later, over samen en alleen. Een boek dat door de combinatie van gedichten en tekeningen een prachtig kijk- en (voor-)leesboek is voor mensen van alle leeftijden. Een ideaal cadeau!’ ’

 

hindergroen

Titel: Hindergroen

Auteur: Martine Bijl

ISBN: 9789025447014

Uitgever: Atlas Contact uitgevers

Prijs: € 14,99

Martine Bijl schrijft al jaren: teksten voor haar theatersolo's, liedjes, vertalingen van musicals, columns, sprookjes en teksten voor Heel Holland Bakt. In Hindergroen schrijft ze over haar leven, over haar vader, die huisarts was in Amsterdam-West, over het verslavende van tuinieren, over haar hekel aan onbegrijpelijk design, over haar liefde voor taal en over haar moeder, het doktersvrouwtje dat niet van haar achterwerk sprak maar over haar bilquadranten. Hindergroen geeft in 40 korte hoofdstukken een beeld van de wereld van Martine Bijl, in een elegante, licht-ironische en trefzekere stijl. In de in- en uitleiding schrijft ze over het langzame proces van haar herstel na een hersenbloeding.
Anjo Geluk:
‘Hindergroen – ik heb het opgezocht – heeft te maken met onuitroeibare onkruiden, die je tuin ruineren en juist niet lekker gevonden worden door slakken en andere ongewenste tuingasten. Figuurlijk kan het ook een andere ‘stoorzender’ zijn: lichamelijk ongemak of zelfs een hersenbloeding zoals Marine Bijl overkwam. Ze schrijft erover, ook over de periode daarna, waarin ze onder meer een delier kreeg. Net zoals alle gebundelde columns, kun je ‘Hindergroen’ het beste lezen in stukjes, dus eentje per keer. Daarom is dit boek ideaal voor in bed, onderweg in de trein of de wachtkamer. Goed geschreven, herkenbare en verrassende teksten over de kleine en de grote wereld. Het ouder worden schemert er doorheen, net als de liefde en de zorg van haar man. Ook een mooi boek om cadeau te geven of te krijgen.´

 

agoramodel

Titel: Het agoramodel – de wereld is eenvoudiger dan je denkt

Auteur: René Gude

ISBN: 9789491693540

Uitgever: ISVW Uitgevers

Prijs: € 12,50

De wereld is complex, maar zit toch eenvoudiger in elkaar dan je denkt. Want welke weg je ook neemt in het leven, je belandt toch altijd weer in dezelfde soorten gebouwen. We leven in privéhuizen, werken in private gebouwen, we organiseren onszelf rond publieke gebouwen en we besturen de samenleving vanuit politieke gebouwen. Om het leven in deze vier levenssferen goed te laten verlopen, laten we ons coachen in vier trainingsgebouwen: de school, de tempel, de kunstinstelling en het sportpaleis. De soort gebouwen zijn rond ieder centraal plein (agora) van iedere stad waar ter wereld ook te vinden, stelt Denker des Vaderlands René Gude. Als je je makkelijk wilt bewegen in het leven, dan moet je afrekenen met je agorafobie. Steek het plein eens over, loop eens fysiek of mentaal zo'n ander gebouw binnen en verdiep je aldus in de andere levens- en trainingssferen. Dat is de kortste weg naar Bildung, oftewel persoonlijke ontwikkeling. René Gude was Denker des Vaderlands en oud-directeur van de Internationale School voor Wijsbegeerte.
Anjo Geluk:
‘Toen de ‘Denker des Vaderlands’ René Gude in 2015 overleed, werkte hij nog altijd aan wat zijn hoofdwerk had moeten worden: 'Het agoramodel'. Omdat hij het uiteindelijk niet meer zelf kon afmaken, hebben Florian Jacobs, Erno Eskens en Peter Henk Steenhuis de taak op zich genomen om Gudes model verder uit te werken op basis van bestaande teksten en vooral op basis van gesprekken met Gude zelf.‘Ik had nog wel 20 jaar door willen klooien’ zei René Gude vaak. Die tijd is hem niet gegeven. De samenstellers van het boek hebben er – Gude goed kennende – alles aan gedaan om het boek te laten zijn wat het bedoelde te zijn: een boek dat inspireert tot Bildung en geluk. Dat is voortreffelijk gelukt. In het voorwoord zegt Gude dat het model ons helpt in te zien dat ‘het leven geen grote, gecompliceerde bende is. Dat valt allemaal wel mee. Elke sfeer waarin we ons bewegen heeft tamelijk leidende beginselen. Als je die kent, gewoontes doorziet in iedere sfeer, dan weet je de weg wel zo’n beetje in de wereld.’ Het is een prachtig boekje geworden, dat juist door zijn vorm – het vraaggesprek – uitnodigt tot nadenken en gesprek. Een aanrader! Om in onderdelen – per vraag – te lezen of met anderen te bespreken. De lopende tekst wordt afgewisseld met karakteristieke zinnen van Gude. Zoals: ‘Vooruitgang is het vervangen van een gewoonte door een betere.’ En : ‘Wat we nodig hebben is wat de Duitsers een Lagebesprechung noemen. Dat is een fundamenteel gesprek over wat het betekent om mens te zijn.’

 

so70s

Titel: So 70’s

Auteur: Wilbert Schreurs

ISBN: 9789460031052

Uitgever: Balans

Prijs: €14,95

Wat is er nog over van de trends van toen? Wat is er sindsdien veranderd? Het staat buiten kijf dat de jaren zeventig in de beeldvorming nog altijd onderbelicht en onderschat zijn. Het was niet het dolgedraaide decennium waarvoor het weleens is versleten. De jaren zeventig waren voor ons land niet alleen kleurrijk en enerverend, maar ook bijzonder relevant. Van de pukkel tot het Rode Boekje voor Scholieren, van Kralingen tot Een van de Acht, de commune en disco, van Ard Schenk tot de artotheek.
Van Abba tot zitkuil: Schreurs neemt de lezer mee naar een periode die tegelijk bijzonder en herkenbaar is. In korte, luchtige teksten beschrijft hij alle mogelijke aspecten van het decennium: muziek, film, literatuur, tv, politiek, religie, relaties, sport, gezondheid, eten, wetenschap et cetera. Daarbij legt hij regelmatig de link met het heden.
Anjo Geluk:
‘Flower power, peace, love, de stijl van The Seventies: het boekomslag typeert de inhoud. Aandacht voor na-oorlogse generaties lijkt een trend. Aan de hand van voorwerpen, kleding, maar ook van de thema’s die in die jaren speelden. Wilbert Schreurs maakt een combinatie. Een explosie van KLEUR in allerlei opzichten typeert de jaren 70. Na de grauwe, vooral keurige naoorlogse jaren van de wederopbouw stond alles ter discussie en waren de verwachtingen van de uitkomsten daarvan (te?) hoog gespannen. Het modewoord van toen ‘omturnen’ paste daarbij. Is de wereld daarvan echt leuker, rechtvaardiger en leefbaarder geworden? De keuze van de auteur is tamelijk willekeurig en vooral ingegeven door nieuwsgierigheid. Ook wat diepgang betreft is die heel afwisselend. Zo passeren het begrip voor pedofilie, de zaak Aantjes de revue, maar ook de bouw van Hoog-Catharijne, de Bescheurkalender en Klik-klakballen. Klik-klakballen …? Als je van de naoorlogse generatie bent zoals ik, kom je niet alleen veel oude bekenden tegen, maar is het mooi om er na een jaar of 40 met de bril van nu naar te kijken. Een minpuntje: het boek is op het omslag na saai vormgegeven. Helaas.’