Aanraders van Anjo Geluk

cover een geschiedenis vanAnnegreet van Bergen   In Een (ongewone) geschiedenis van doodgewone dingen beschrijft bestsellerauteur Annegreet van Bergen met vlotte pen de geschiedenis van alledaagse voorwerpen, die verrast en verbaast. Zo was de studentenrevolte van de jaren 60 onmogelijk geweest zonder stencilmachine en luidde de introductie van de koelkast het einde in van de melkboer. Annegreet van Bergen brengt in 45 essays een ode aan haar meest favoriete uitvindingen, zoals papier, het kunstgebit, de praatpaal en de elektrische boor. Met een voorwoord van Maarten van Rossem.

Anjo: “De afgelopen jaren schreef Annegreet van Bergen columns over gewone voorwerpen en de kleine revoluties zie ze veroorzaakten. Deze columns zijn gebundeld tot dit aardige, interessante boekje. ‘Wie had er willen ruilen met zijn voorouders’ is de eerste vraag van de auteur in de inleiding’. Als het om de beschreven alledaagse dingen gaat, ik in ieder geval niet. Inderdaad, een standbeeld voor de wasmachine, voor de printer, vaccinaties en ananas voor iedereen. Ik herinner me dat ananas zo bijzonder was, dat het alleen op hoogtijdagen werd gegeten. Ik weet nog dat we actiefolders moesten afdrukken op de stencilmachine. Altijd vlekken … en dat de tekst van notulen op een ‘moedervel’ werd getypt. Argwaan tegen nieuwe dingen is van alle tijden. De moeder van Ad (1935) wilde geen radio. Met tien kinderen om haar heen had ze genoeg radio’s om haar heen, vond ze. Zestig jaar geleden was er maar een radiostation dat popmuziek uitzond: radio Luxemburg. Doen we er nu alles aan om onze eigen tanden zo lang mogelijk te behouden, in 1981 had meer van de helft van de Nederlanders tussen 45 en 65 jaar een kunstgebit: liever een kunstgebit dan een echt gebit! Daar had je geen omkijken naar. Een prachtig, met humor en persoonlijke ervaringen geschreven boekje, met mooie foto’s en een heldere lay-out. Een aanrader als cadeautje!“

Titel: Een (ongewone) geschiedenis van doodgewone dingen
Auteur: Annegreet van Bergen
ISBN:
9789085716679
Uitgever: Historisch Nieuwsblad, Utrecht                                                                                                                                                     Prijs: € 15,-

cover zin van het leven-  gesprekken over de essentie van ons bestaan - Fokke Obbema.

Fokke Obbema werkt bij de Volkskrant, waar hij chef van de economieredactie en correspondent voor Frankrijk is geweest. Tegenwoordig schrijft hij als redacteur buitenland over zowel China als Europa en is hij commentator van de krant.

‘De zin van het leven’ is een boek vol inspirerende antwoorden op vragen die we ons allemaal wel eens stellen, maar zelden expliciet beantwoorden. In september 2018 schreef Volkskrant-journalist en schrijver Fokke Obbema een aangrijpend artikel over de hartstilstand die hij het jaar daarvoor had gehad. Het stuk maakte veel los bij lezers en kreeg meer dan duizend reacties. De ervaring riep bij Obbema zelf grote levensvragen op, wat resulteerde in "de beste interviewserie van 2018', aldus Matthijs van Nieuwkerk. Vanaf oktober 2018 publiceerde Obbema een veertigtal prikkelende gesprekken met zeer uiteenlopende gesprekspartners, waarbij de eerste vraag telkens luidde: "Wat is de zin van ons leven?' Dit boek is een bundeling van deze gesprekken én het artikel waarmee alles begon.


Anjo:
“Een boek dat je gelezen móet hebben, maar dat zich lastig laat bespreken, omdat het bestaat uit 40 gesprekken met evenzoveel personen. Vraaggesprekken die de weerslag vormen van een zoektocht naar antwoorden. Aan het begin van elk van de veertig interviews staat een foto van de geïnterviewde met een tekst waardoor we hem of haar beter leren kennen en dan volgt altijd dezelfde eerste vraag. De vraag die Obbema zichzelf ook heeft gesteld en blijft stellen. Je hoeft niet even dood te zijn geweest, zoals Obbema, om te worstelen met existentiële vragen; vragen waarmee je nooit klaar bent. Wat meer reflectie op de dood kan geen kwaad, vindt hij. Niet alleen om aan hem te wennen, maar om een poging te doen te begrijpen wat ons leven eigenlijk voorstelt. Door te horen of te lezen hoe anderen in het leven staan, welke vragen en antwoorden zíj hebben, word je ook wijzer over jezelf.

Elk mens gaat zijn eigen weg, vindt paadjes en manieren met het leven, met verdriet en andere obstakels om te gaan. Doet dat alleen, zonder hulpbronnen of met een god of een vaste overtuiging. Hoe? Ontroerend, herkenbaar en onthutsend soms om daarop de antwoorden te lezen.

Een boek om lang over te doen, om gesprek voor gesprek te overdenken of met anderen te bespreken misschien. Elk gesprek eindigt met een leestip van de geïnterviewde.”


Titel: De zin van het leven
Auteur: Fokke Obbema
ISBN:
9789045039329
Uitgever: Atlas Contact, Amsterdam
Prijs: € 22,99 (ook in E-book versie verkrijgbaar)

cover gewonnenjaren - heldere inzichten over hoe wij ouder worden - Dorly Deeg

Dorothy Joan Hardy (Dorly) Deeg (1950) is emeritus hoogleraar aan de Vrije Universiteit Amsterdam. In 2001 werd ze hoogleraar Epidemiologie van de veroudering en ze werd vooral bekend als directeur (sinds 1991) van de Longitudinal Aging Study Amsterdam (LASA). Aan dit onderzoek werden verscheidene publicaties ontleend en gewijd. Prof. dr. D.J.H. Deeg werkte mee aan tientallen artikelen op haar vakgebied.

"Gewonnen jaren' van Dorly Deeg is een verfrissende kijk op het ouder worden.
Oud worden is normaal, laat ‘Gewonnen jaren' zien. De ouderen van nu hebben vele levensjaren gewonnen ten opzichte van vorige generaties. Maar gelúkkig en prettig oud zijn, hoe doe je dat? Sinds 1991 doet Dorly Deeg onderzoek naar het functioneren van ouderen op lichamelijk, cognitief, emotioneel en sociaal terrein. Welke functies veranderen met het ouder worden, en wanneer? Hoe behoud je het plezier in het leven? Worden we op dezelfde manier oud als onze ouders? En hoe kunnen we ons welbevinden zo lang mogelijk behouden?
Met "Gewonnen jaren' biedt Dorly Deeg een andere kijk op ouder worden. Het welbevinden in iedere "oudere” levensfase staat voorop: wat levert plezier op en waar hangt dat vanaf? Haar boodschap: er is geen "toverpil' om veroudering tegen te gaan; je kunt er wél mee leren omgaan.

Anjo:Gewonnen jaren is een in alle opzichten helder boek: overzichtelijk, logisch ingedeeld en goed geschreven. Een degelijk, nuchter boek ook, want gebaseerd op het LASA-onderzoek waarvoor grote aantallen ouderen – meer dan 5000 - langdurig zijn/worden onderzocht op vele aspecten van het ouder worden. Het boek berust net als het LASA-onderzoek op vier pijlers: lichamelijk, cognitief, sociaal en emotioneel functioneren van ouderen, met welbevinden als het centrale thema. Als je op zoek bent naar een boek met recepten om jong te blijven, omdat 70 het nieuwe 50 zou zijn, moet je een ander boek aanschaffen, maar als je goed geïnformeerd aan een nieuwe levensfase begint, vragen hebt en op je eigen manier de weg wilt vinden en wilt doen wat bij je past, is het een geweldig boek. Juist de degelijke, overzichtelijke en nuchtere kijk spreekt aan en overtuigt. Het boek begint niet voor niets met een citaat van Adriaan Morrien (1996): Wanneer wij ouder worden, verandert ons lichaam geleidelijk in een lichaam met hulpstukken en een gebruiksaanwijziging.

Gewonnen jaren is een compleet boek De lopende tekst wordt onderbroken door verhalen uit de praktijk, intermezzo’s en af en toe een grafiek. Voorin het boek een gedetailleerde inhoudsopgave. Achterin het boek vind je een register, een literatuurlijst en een lijstje met handige websites. Dankzij deze functies is het boek ook een opzoek- of terugzoekboek. Ook het brede perspectief – demografische ontwikkelingen, oud worden in de samenleving – ontbreekt niet. Wat betekent dat voor jou als individu? Van anderen afkijken hoe zij het doen en dan je eigen weg kiezen en vooral niet vergeten daarbij je zegeningen te tellen. Met dit boek als vraagbaak en naslagwerk heb je een betrouwbare gids.

Voor wie meer wil weten over het LASA-onderzoek: www.lasa-vu.nl

Titel: Gewonnen jaren
Auteurs: Dorly Deeg
ISBN:
9789026338021
Uitgever: Ambo/Anthos, Amsterdam
Prijs: € 22,99 (ook in E-book versie verkrijgbaar)

cover grootoudersOver opa’s en oma’s van toen en van nu
Marga Schiet

‘Grootouders’ van Marga Schiet is een prachtig nostalgisch boek vol herkenbare en ontroerende verhalen over opa's en oma's van toen en nu. Van de auteur van Een boterham met tevredenheid.
Het leven van onze grootouders is drastisch veranderd. Vroeger noemden we ze bejaard, hadden ze een kunstgebit en woonden ze niet altijd meer zelfstandig. Nu is zeventig het nieuwe vijftig. Opa's en oma's zijn actief: ze reizen en fietsen naar hartenlust en… ze passen op de kleinkinderen. Hoe was dat twee generaties voor hen? Hoe ging men toen met de kleinkinderen om? En hoe was het om kleinkind te zijn? Beïnvloedt dat de manier waarop zij zelf grootouder zijn?
In Grootouders schetsen twintig grootouders een beeld over wat er in een eeuw tijd allemaal veranderd is in de samenleving en in families. Ze vertellen over het contact met de (klein)kinderen, de opvoeding, de verhouding tussen man en vrouw en nog veel meer!

Anjo: ‘”De zussen van oma breiden kleding voor ons van kriebelwol. Ons deden ze er geen plezier mee, maar onze ouders wel in de arme jaren vijftig”en “Door scheidingen van haar ouders en grootouders, die weeer nieuwe partners kregen, heeft ze nu zeven grootouders.” Twee citaten uit het boek, die aangeven wat er in een eeuw tijd veranderd is in het grootouderschap. De twintig geinterviewde grootouders kijken terug naar hun voorouders én naar hun rol als opa of oma van nu. Zij doen dat aan de hand van acht thema’s, die in evenzoveel hoofdstukken behandeld worden, daardoor worden de interviews in stukken geknipt. De tekst wordt afgewisseld door een inleiding en een nawoord van de auteur, foto’s en citaten en afgesloten met de stamboom van de grootouders. Behalve dat de interviews laten zien hoe belangrijk grootouders zijn voor hun kleinkinderen en andersom kleinkinderen voor opa en oma, schetsen ze in grote lijnen een beeld van een eeuw. In “Botsende overtuigingen” bijvoorbeeld over veranderende mens- en wereldbeelden. Het boek bevat een schat aan informatie en ervaringen en laat overtuigend de ontwikkelingen in het grootouderschap zien. Toch heb ik een bezwaar en dat is het opknippen van de interviews over de acht thema’s. Nu moet je telkens terugzoeken wie Freek of Marloes ook al weer is om een compleet beeld van hem of haar te hebben. Waarom geen complete interviews, waarin je de thema’s meeneemt? Het boek is prachtig uitgegeven en is een mooi cadeau voor (aanstaande) grootouders.’

Titel: Grootouders
Auteurs: Marga Schiet
ISBN: 9789024582990
Uitgever: Luitingh-Sijthoff, Amsterdam Prijs: € 20,-

cover doejebestLof van het ongrijpbare leven
Marjoleine de Vos

Hoe moeten wij leven? De onmogelijkheid van de vraag vind je verrassend genoeg niet terug in de antwoorden die Marjoleine de Vos erop tracht te geven. We kunnen leren van de klassieken. Poëzie helpt. Een mooie maaltijd en een prachtige tuin helpen ook. Reizen. Religie.
Deze schitterende verzameling persoonlijke essays tonen een wereldbeschouwing van deze tijd die meervoudig is, nooit absoluut. In tintelende zinnen legt De Vos de vraagstukken van ons bestaan bloot en beantwoordt ze met een bijna laconieke en aan de journalistiek ontstegen kennis van onze wereld. Doe je best is een essaybundel zoals alleen Marjolein de Vos die kan schrijven, diepzinnig en lichtvoetig tegelijk.

Anjo: ‘Ik werd aangetrokken door de foto op het omslag: meester Prikkebeen met een vlindernet. Alleen probeert hij geen vlinders te vangen, maar muzieknoten. De titel – “Doe je best” kon ik niet direct in verband brengen met Prikkebeen, maar de ondertitel – Lof van het ongrijpbare leven- wel. Dit is een langzaam boek, een boek om heel lang over te doen, de essays te lezen en te herlezen. De NRC noemt het boek een pleidooi voor tevredenheid. Tevredenheid met je lot, dat je niet in eigen hand kunt nemen? Wat kunnen we anders doen om ons er tegen teweer te stellen dan dapper tussen de rommel door te laveren? Met muziek, poëzie, en schilderkunst. De Vos verrast met haar antwoorden en ontdekkingen. Ze komen overal vandaan: uit de krant, uit alledaagse dingen, maar ook uit Griekse mythen. Geweldig om er je eigen inzichten in tegen te komen of na te denken over de vondsten van De Vos. Is je best doen wel genoeg, is het niet te middelmatig, te gewoontjes? Iedereen doet toch zijn best? Het antwoord: “We reiken naar het ideaal. We vormen ons naar het volmaakte, maar we wórden natuurlijk niet volmaakt. Stel je voor. We leven. En we doen wat we kunnen.” Een prachtig boek dat met gemak een hele stapel vakantieboeken vervangt! Een geweldig cadeau aan anderen en jezelf.’

Titel: Doe je best
Auteurs: Marjoleine de Vos
ISBN: 9789028280038
Uitgever: Van Oorschot, Amsterdam Prijs: €18,50

cover metmijnvaderToine Heijmans

Mijn vader heeft een nieuwe vriend. Ze kennen elkaar al langer. Samen zitten ze in mijn vaders stoel, de stoel waar niemand anders in mag zitten. Het is geen gemakkelijk gezicht. Toine Heijmans schrijft onnavolgbaar over zijn vader en zijn nieuwe vriend, dr. Alzheimer. Zijn veelgelezen columns in het Volkskrant Magazine vormen samen een reis door het vergetelrijk. Dit boek is een liefdevol verslag van een gevecht tegen dementie, geschreven in betoverende taal. Een monumentje voor een eigenzinnige vader die zichzelf probeert te blijven en tegenstribbelend afscheid neemt van de dingen die hij kent. Een universeel verhaal over een unieke situatie, met foto's uit de tijd dat zijn vader nog een vader was. Met mijn vader is niks mis. Wel met de wereld om hem heen.

Anjo: ‘”Dit is mijn vaders nieuwe vriend”, zo begint dit boekje met de columns die Volkskrant-lezers uit het weekendmagazine kennen. Ik weet wie u bent zeg ik (…), ik heb u elders aan het werk gezien. De dr. kijkt me aan.(…). Jij, zegt dr. Alzheimer, jij hebt geen idee.” En dat heeft deze zoon ook niet. Wie wel? De tussenkomst van dr. Alzheimer verandert alles in de relatie tussen vader en zoon. Hij gaat zijn wrede, verwoestende en onvoorspelbare gang, totdat de vader dood gaat. De zoon beschrijft alles wat hij en zijn vader tijdens de ‘ruimtewandeling’ meemaken: van het keukentafelgesprek tot het jargon in de zorg: ZZP5 met een VPT, het CIZ en CAK, de overstap van de WMO naar de WLZ. Vader die een BSN blijft. Met hem was niks mis, met de wereld om hem heen wel.
Het boekje heeft het probleem dat alle boeken met verzamelde columns hebben: ze zijn niet bedoeld om achter elkaar door te lezen. Lees dan af en toe een hoofdstukje, dan heb je voorlopig ook genoeg om over na te denken.
Het boekje is prachtig uitgegeven; het is een monumentje voor vader en zoon, met de onbezorgde foto’s van vroeger’.

Titel: Met mijn vader is niks mis
Auteurs: Toine Heijmans
ISBN: 9789045039626
Uitgever: Contact, Amsterdam Prijs: €18,99

cover voorbij voorbijClairy Polak

De ontmoeting tussen Leo en Judith leidt tot een bijna symbiotische liefde – onverwacht, gezien hun totaal verschillende achtergrond. Vijfentwintig jaar lang kwam daar niets of niemand tussen. Tot de alzheimer zijn verwoestende werk kwam doen. Zowel Leo als Judith valt ten prooi aan grote verwarring. Leo's verleden dreigt radicaal te worden uitgegumd, terwijl Judith probeert hun gezamenlijke leven aan de vergetelheid te ontrukken en haar eigen toekomst opnieuw vorm te geven. Met de moed der wanhoop en een flinke dosis zelfspot probeert ze het hoofd boven water te houden. Aan de hand van Leo's verhalen over zijn jeugd en haar eigen herinneringen probeert ze de steeds vager wordende foto van Leo's leven weer wat diepte te geven en daarmee een basis te leggen om door te gaan.

Anjo: ‘In de vele boeken over dementie en Alzheimer die de laatste tijd verschijnen is dit een bijzonder boek. Niet zozeer door het onderwerp, maar juist ook door de manier waarop het geschreven is: liefdevol, krachtig, maar vooral eerlijk en hartverscheurend. Het is een roman, met Leo en Judith als hoofdpersonen over Clairy Polak en haar man Nico, die de ziekte van Alzheimer krijgt. Het boek verschijnt korte tijd nadat Nico is overleden. Wat werkelijkheid is en wat fictie is hier niet belangrijk. Polak beschrijft in chronologische volgorde wat Leo en Judith overkomt. Om Leo een stem te geven wordt de tekst onderbroken door de verhalen die Leo over zijn leven heeft opgeschreven. Judith mist Leo steeds meer. Hij is steeds minder zijn oude zelf. Ze heeft niet meer genoeg aan zichzelf en benoemt dit als eenzaamheid. Ze moet besluiten hem te laten opnemen in een gesloten instelling en ze kan het hem tot haar grote verdriet niet uitleggen. Elke dag gaat ze naar hem toe, wat haar op onbegrip van vrienden komt te staan: hij merkt het immers toch niet … Leo sluit vriendschap met mevrouw Hamersma, die verliefd is op hem. En het perspectief voor Judith? Ze besluit een weekje met vakantie te gaan… Wat gebeurt er en vooral wat kan er met jou gebeuren als je partner/echtgenoot Alzheimer heeft? Als alles wat je samen had, meedogenloos uitgewist wordt. Voorbij is.’

Titel: Voorbij, voorbij
Auteurs: Clairy Polak
ISBN: 9789029093392
Uitgever: Meulenhoff, Amsterdam Prijs: 19,99

cover boom met het oorAnnet Schaap (tekst) & Philip Hofman (illustraties)

Een kleine jongen kan niet wachten om na schooltijd te vertellen wat hij die dag voor bijzonders heeft ontdekt. Maar zijn ouders zijn aan het werk en om hem heen heeft iedereen het te druk om naar de jongen te luisteren. Zelfs de vogels, insecten en honden in het park hebben geen tijd voor hem. Wel vertellen ze over de allerhoogste boom van het park. Want wat de mensen niet weten, is dat er in de stam van de boom een oor zit. Gouden Griffel-winnaar Annet Schaap schreef een ontroerend verhaal voor klein en groot, over opgroeien en het belang van een luisterend oor. Met illustraties van grootmeester Philip Hopman.

Anjo:’’ ‘Want iedereen heeft een verhaal en oren zijn zeldzaam’. Wie heeft in een jachtige samenleving echt tijd voor elkaar? De boom met het oor is na Lampje het tweede boek van Annet Schaap. Deze keer niet door haarzelf, maar door Philip Hopman op een fenomenale wijze geïllustreerd. Geen dikke roman, maar een kort, klein, maar groots uitgewerkt verhaal over een schooljongen die na een schooldag zo graag iets wil vertellen, dat ‘het bijna uit hem barst’, maar niemand wil naar hem luisteren. Dieren in het park waar hij zijn verhaal probeert te doen, wijzen hem op de grote boom, de allerhoogste van de stad; de boom met het oor. En niet zomaar een oor, een oor dat echt luistert; zo, dat de verteller belangrijk wordt. Kleine dieren worden reuzen, bange torretjes helden … Wie wil dat niet? Dus: zoek een boom. Zoek een oor. Zoek iets wat luistert. De boom met het oor is een geweldig, aandoenlijk boek: een (voor)leesboek, een kijkboek voor alle mensen vanaf 6 jaar. Een prachtig prentenboek om te hebben, cadeau te geven en over te praten op zoek naar oren en een mooi verhaal.”

 

 

Titel: De boom met het oor
Auteurs: Annet Schaap & Philip Hofman
ISBN: 9789045122830
Uitgever: Querido, Amsterdam Prijs: 16,99 euro

cover starik klaarDus zo voelt het om dood te gaan. Niet.
Ik heb mijn eigen dood van horen zeggen. Ik ken hem alleen als verhaal. Een man van middelbare leeftijd. Achtenvijftig jaar oud. Te jong om zomaar te sterven. Te oud om te spreken van een bloem, in de knop gebroken. Volkomen nikserige leeftijd om dood te gaan. Geen belofte meer, maar ook nog lang niet klaar. Niet voltooid. Hartinfarct. Zwaar. Niks voor jou, schreef een vriendin. Ze zette er niet bij welke ziekte ze wel bij mij vond passen.
Moeder woont in het verpleeghuis. Ze vergeet wie ze is, waar ze is, wie haar zoon is. Dan krijgt zoon, die voor haar zorgt, een hartinfarct en wordt zelf patiënt. Hij moet stoppen met roken, stoppen met drinken. Moeder en zoon, allebei overgeleverd aan de zorg van anderen. Alleen F. Starik kon dit boek schrijven, rauw, indringend, onvergetelijk.

Anjo: “Dit boek is het tweede deel van MOEDER DOEN dat ik eerder besprak. De auteur overleed toen het manuscript voor het boek al klaar lag, maar dat hij pas kon afmaken als zijn moeder er niet meer zou zijn. Moeder is er nog als haar zoon overlijdt. Zijn geliefde, de auteur Vrouwkje Tuinman voltooide het boek. Vijftien jaar hadden ze elkaars werk meegelezen en gecorrigeerd; het lag voor de hand dat zij het boek nu zou afmaken. Hoe is het voor een zoon, deze zoon, als je moeder dementie heeft? Starik: ‘Ik zal het hele proces tot aan het bittere eind aan toe te blijven volgen. Bitter zeg ik, maar dat weet ik nog helemaal niet, misschien zal het mooi en zacht zijn.’ Het boek gaat over het leven in een verpleeghuis, over zijn moeder, over hemzelf, zijn zoon, zijn geliefde en zijn werk als dichter en performer. Vanaf 2002 tot aan zijn dood coördineerde Starik de Amsterdamse Poule des Doods, een groep dichters die bij eenzame uitvaarten gedichten schrijft en voordraagt. Hij is goed met de dood, zegt hij. Het is een onnavolgbaar boek. Is het ook rauw? Het is vooral in alle opzichten eerlijk. Bovendien: dementie s een rauwe ziekte, waarin verlies en verdriet een grote rol spelen. Starik gaat vaak met zijn moeder naar buiten, in de tuin van het verpleeghuis zitten. Dan bestellen ze een rode wijn voor moeder en een cassis voor hem. ‘Heerlijk, met dat windje erbij’ zegt moeder. Hij zegt over haar: het leven van moeder is voltooid, dat vindt ze zelf ook; ze mag dood, graag zelfs. ‘Het is wreed deze mens in leven te houden, alleen maar om haar haar laatste restje waardigheid te laten verliezen.’ Een boek over een zoon en zijn dementerende moeder in het verpleeghuis, zonder franje en mooie woorden, met oog voor alles wat er zich er omheen afspeelt, met verwijzingen naar vroeger en beschouwingen over het leven. Voor mij is het vooral een liefdevol boek!’’

Titel: Klaar; afscheid van moeder en zoon Auteur: F. Starik
ISBN: 9789046824924
Uitgever: Nieuw Amsterdam, Amsterdam Prijs: € 20,99

dt cover hetgroteHet grote Rembrandt voorleesboek

Joke van Leeuwen, Bibi Dumon Tak

Voor het Rembrandtjaar 2019 schreven zeven geweldige kinderboekenschrijvers 24 verhalen bij de mooiste meesterwerken van onze grootste kunstenaar aller tijden. Natuurlijk is er bij elk schilderij een officieel, kunsthistorisch verhaal. Maar bij de beste kunst ga je zelf kijken en maak je je eigen associaties. Rembrandt laat ons onze eigen verhalen verzinnen bij zijn werk. Inspirerend voor kinderen en zeker ook voor volwassenen. Volgens Rembrandt moest je zijn schilderijen in het felle zonlicht en van afstand bekijken. De schrijvers van dit boek zetten 25 schilderijen, etsen en tekeningen van Rembrandt in een nieuw, fel licht en nemen een gepaste afstand om sprankelende verhalen te schrijven.
Het boek is In samenwerking met het Rijksmuseum gemaakt.

Anjo:‘ Wat krijg je als je zeven van de beste kinderboekenschrijvers een verhalen laat schrijven over werk van Rembrandt? Een geweldig boek, met prachtige verhalen waardoor de figuren tot leven komen en je hen nooit meer vergeet. Titus, Marten en Oopjen, Jan Six, het Joodse bruidje, maar ook de schelp van Titus. Elke schrijver kiest een eigen vorm: een sprookje, gedicht, brief, een gesprek tussen Rembrandt en zijn zoon tijdens het poseren. Joke van Leeuwen schreef een prachtig verhaal bij de ets van de “waterende vrouw’(1631); een vrouw met hoge nood, zonder toilet in de buurt. Ze kropen allemaal op hun manier in de huid van Rembrandt en schreven over echte mensen van toen en nu. Dat leverde een fantastisch boek op. In dit herdenkingsjaar – 350 jaar geleden overleed hij – wordt veel aandacht besteed aan Rembrandt. Reden genoeg om naar een museum te gaan en te genieten. Met dit boek erbij wordt het extra bijzonder. Een groot formaat voorleesboek, een feestje voor iedereen vanaf een jaar of 8.‘

Titel: Het grote Rembrandt voorleesboek
Auteurs: Joke van Leeuwen, Bibi Dumon Tak
Co-auteurs: Thijs Goverde, Koos Meinderts, Sjoerd en Margje Kuyper, Jan Paul Schutten
ISBN: 9789047626459
Uitgever: Rubinstein Publishing B.V.
Prijs: €22,99

dt cover woordenschietentekortWOORDEN SCHIETEN TEKORT
Over dementie: een bijzonder lang afscheid

Nicci Gerrard

In dit persoonlijke boek onderzoekt Nicci Gerrard alle aspecten van dementie. Wat is het? Hoe gaat de maatschappij ermee om en wat zegt de wetenschap erover? Hoe ziet het eruit voor een buitenstaander en hoe is het om deze ziekte zelf te hebben? Zo kijkt ze naar kunst, literatuur en filosofie. Want wat betekent het om mens te zijn, om een identiteit te hebben, om een zelf te hebben en dat vervolgens kwijt te raken?
Sinds de dood van haar vader John Gerrard is Nicci Gerrard een inspirerend voorvechter geworden van de rechten van patiënten met dementie en de mensen die voor ze zorgen: “Sinds ik mijn vader in slow motion heb zien sterven, tot zijn werkelijke dood in november 2014, ben ik veel bezig geweest met dementie: met degenen die het hebben en degenen die voor hen zorgen.” Nicci Gerrard ontving de Orwell Prize voor journalistiek voor het schrijven over de zorg en het begrip voor patiënten met dementie.
Nicci Gerrard was lange tijd journaliste, onder andere bij de gerenommeerde Britse krant The Observer en ze is de vrouwelijke helft van het bijzonder succesvolle schrijversduo Nicci French. In 2003 verscheen haar solodebuut De onderstroom. Daarna volgden de bestsellers In het maanlicht, Het voorbijgaan, Het weerzien, Nooit vergeten en Huis van herinneringen.

Anjo: ‘De Engelse titel van het boek What dementia teaches us about love doet nog meer recht aan de inhoud van dit rijke, noodzakelijke boek. Rijk, omdat het niet alleen nadrukkelijk en op een manier die de lezer confronteert met haar of zijn eigen denkbeelden over en ervaringen met dementie, maar laat zien dat dementie geen ziekte is als andere, maar een ziekte die een eigen benadering nodig heeft. Noodzakelijk, omdat Gerrard ingaat op existentiële vragen. Wat, als er geen woorden meer zijn? Wanneer klinkt de misthoorn? Gerrard zegt het zo: “We worden geboren met niets en steen voor steen bouwen we aan het enorme, prachtige gebouw van het zelf: taal, kennis, relaties, bezittingen, ervaringen, herinneringen en liefde. Vooral herinneringen en liefde.” Bij dementie raakt het zelf steeds meer onder een laag steen bedolven en dat proces gaat gepaard met ongenadig lijden, angst, schaamte, hopeloosheid en eenzaamheid. Voor de patiënt, maar ook voor de naasten. Over een mantelzorger: “Zij is alleen, alles wat ze samen hebben gedaan is als zand tussen haar vingers weggegleden en de toekomst is vernield.” Een van de dilemma’s is dan immers je terugtrekken om het zelf te beschermen of ten onder gaan aan de behoeften van de afhankelijke ander. Je kunt dit boek niet lezen zonder zelf aangesproken te worden. Dan gaat het over oud worden, over de liefde; over hoeveel je kunt of wilt geven. Hoeveel moet een mens geven? Alles?
Na de dood van haar vader heeft Gerrard de campagne ‘Het kan ook anders’ opgezet, met als doel een humanere, meer op de gehele mens gerichte benadering van mensen met dementie. Dementie is een thema dat betrekking heeft op de hele samenleving en verdient bredere aandacht; ook daarom is dit boek een aanrader. Humaan, indringend, goed geschreven.’

Titel: Woorden schieten tekort – over dementie: een bijzonder lang afscheid Auteur: Nicci Gerrard
ISBN: 9789029093415
Uitgever: J.M. Meulenhoff, Amsterdam Prijs: € 20,-