Aanraders van Anjo Geluk

dt cover woordenschietentekortWOORDEN SCHIETEN TEKORT
Over dementie: een bijzonder lang afscheid

Nicci Gerrard

In dit persoonlijke boek onderzoekt Nicci Gerrard alle aspecten van dementie. Wat is het? Hoe gaat de maatschappij ermee om en wat zegt de wetenschap erover? Hoe ziet het eruit voor een buitenstaander en hoe is het om deze ziekte zelf te hebben? Zo kijkt ze naar kunst, literatuur en filosofie. Want wat betekent het om mens te zijn, om een identiteit te hebben, om een zelf te hebben en dat vervolgens kwijt te raken?
Sinds de dood van haar vader John Gerrard is Nicci Gerrard een inspirerend voorvechter geworden van de rechten van patiënten met dementie en de mensen die voor ze zorgen: “Sinds ik mijn vader in slow motion heb zien sterven, tot zijn werkelijke dood in november 2014, ben ik veel bezig geweest met dementie: met degenen die het hebben en degenen die voor hen zorgen.” Nicci Gerrard ontving de Orwell Prize voor journalistiek voor het schrijven over de zorg en het begrip voor patiënten met dementie.
Nicci Gerrard was lange tijd journaliste, onder andere bij de gerenommeerde Britse krant The Observer en ze is de vrouwelijke helft van het bijzonder succesvolle schrijversduo Nicci French. In 2003 verscheen haar solodebuut De onderstroom. Daarna volgden de bestsellers In het maanlicht, Het voorbijgaan, Het weerzien, Nooit vergeten en Huis van herinneringen.

Anjo: ‘De Engelse titel van het boek What dementia teaches us about love doet nog meer recht aan de inhoud van dit rijke, noodzakelijke boek. Rijk, omdat het niet alleen nadrukkelijk en op een manier die de lezer confronteert met haar of zijn eigen denkbeelden over en ervaringen met dementie, maar laat zien dat dementie geen ziekte is als andere, maar een ziekte die een eigen benadering nodig heeft. Noodzakelijk, omdat Gerrard ingaat op existentiële vragen. Wat, als er geen woorden meer zijn? Wanneer klinkt de misthoorn? Gerrard zegt het zo: “We worden geboren met niets en steen voor steen bouwen we aan het enorme, prachtige gebouw van het zelf: taal, kennis, relaties, bezittingen, ervaringen, herinneringen en liefde. Vooral herinneringen en liefde.” Bij dementie raakt het zelf steeds meer onder een laag steen bedolven en dat proces gaat gepaard met ongenadig lijden, angst, schaamte, hopeloosheid en eenzaamheid. Voor de patiënt, maar ook voor de naasten. Over een mantelzorger: “Zij is alleen, alles wat ze samen hebben gedaan is als zand tussen haar vingers weggegleden en de toekomst is vernield.” Een van de dilemma’s is dan immers je terugtrekken om het zelf te beschermen of ten onder gaan aan de behoeften van de afhankelijke ander. Je kunt dit boek niet lezen zonder zelf aangesproken te worden. Dan gaat het over oud worden, over de liefde; over hoeveel je kunt of wilt geven. Hoeveel moet een mens geven? Alles?
Na de dood van haar vader heeft Gerrard de campagne ‘Het kan ook anders’ opgezet, met als doel een humanere, meer op de gehele mens gerichte benadering van mensen met dementie. Dementie is een thema dat betrekking heeft op de hele samenleving en verdient bredere aandacht; ook daarom is dit boek een aanrader. Humaan, indringend, goed geschreven.’

Titel: Woorden schieten tekort – over dementie: een bijzonder lang afscheid Auteur: Nicci Gerrard
ISBN: 9789029093415
Uitgever: J.M. Meulenhoff, Amsterdam Prijs: € 20,-

denktank cover voorheteerstVoor het eerst –verhalen over het ouder worden -
Herman van Veen

In Voor het eerst schrijft Herman van Veen over het onbarmhartige proces van het ouder worden. Wanneer begint dat, ouderdom? Op welk moment besef je dat die jonge man is afgelost door een man op zekere leeftijd? De geest is vitaal, maar het lichaam hapert soms. De kloof tussen nu en vroeger wordt steeds groter. De ervaringen stapelen zich op, de herinneringen verdringen elkaar. Onverschrokken gaat Van Veen de confrontatie aan met zichzelf en schrijft hij over zijn leven van toen en nu. Over vriendschappen en vergankelijkheid, verlies en levenslust en de troost van de verbeelding. Steeds verbindt hij zijn verhalen met zijn theater- en liedteksten, waarin wonderlijk genoeg de ouderdom en de dood al sinds jaar en dag alom aanwezig blijken te zijn.
Voor het eerst is een zoektocht naar betekenis, speels en filosofisch, om tot het besef te komen dat je ouder worden steeds weer voor het eerst doet. Het gaat vanzelf en gaat vanzelf weer over.

Anjo: ‘Een prachtig uitgevoerd boekje. Een mooi cadeau. Geschreven zoals we Herman van Veen kennen: scherpzinnig, onderhoudend, virtuoos, ontroerend. Helder geschreven, met onverwachte wendingen - speels en serieus - waarbij de nadruk ligt op de vele herinneringen van de 74-jarige Van Veen. Over hemzelf als kind, de oorlog, vrienden, zijn ouders en kinderen. Een boek dat vraagt om aandachtig gelezen te worden en Herman van Veen’s verrassende gedachtengangen te kunnen volgen. Het boek is geillustreerd met vele liedjes en gedichten eindigt met een hele serie wanneer-vragen:
Wanneer at je voor het eerst pure hagelslag en zag je de fenomenale omvang van je onwetendheid? Wanneer stond er in de bus voor het eerst iemand voor je op? Wanneer evoer je voor het eerst dat je iemand ook mooi kunt beledigen, kunstzinnig krenken en een fijne verbale veeg uit de pan kunt geven? Bijvoorbeeld. Indringende vragen. Ook ouder worden doe je – natuurlijk – voor het eerst. Toch gaat dit boek meer over wat er in de afgelopen 74 jaar in zijn leven is gebeurd en hoe hij daarop terugkijkt dan over het ouder worden. Natuurlijk: ouder worden doe je voor het eerst, maar in hoeverre is alles wat daaraan vooraf is gegaan bepalend voor wat er daarna komt? En voor wat je met dat alles gaat doen? Onbevangen oud worden in een nieuwe levensfase?

“Ouder worden
Doe je voor het eerst
Alles is fris en nieuw
Er gaat een wereld
Voor je dicht”
Gaat er – juist door het frisse en nieuwe - misschien ook een wereld voor je open?’

Titel: Voor het eerst (verhalen over ouder worden) Auteur: Herman van Veen
ISBN: 9789400401631
Uitgever: Thomas Rap, Amsterdam Prijs: € 19,99

denktank cover hetgoedeleven(Hoe Nederland in een halve eeuw steeds welvarender werd)   Annegreet van Bergen

In ‘Het goede leven' pakt Annegreet van Bergen de draad op van haar bestseller ‘Gouden jaren'. Nederland is in korte tijd rijker geworden dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden. Nieuwe wetenschappelijke inzichten en technische mogelijkheden zorgden ervoor dat de wereld letterlijk en figuurlijk werd opengebroken. Met bromfiets of auto kwamen we steeds verder van huis. Televisie bracht onbekende landen en volkeren de woonkamer binnen.
Van Bergen laat met nieuwe observaties en anekdotes zien hoe de sterke naoorlogse groei het leven in Nederland onherkenbaar heeft veranderd. De tijd is voorbij dat verloofde stellen jaren moesten sparen voor hun uitzet of dat mensen maanden op een telefoonaansluiting moesten wachten. Welke vrouw wordt nu nog ontslagen als ze gaat trouwen? En wie biedt zijn gasten nog een rokertje aan?

Veel van de foto’s zijn gemaakt in het Museum van de Twintigste Eeuw in Hoorn waar Van Bergen onlangs ook haar boek presenteerde.

Annegreet van Bergen (1954) is econoom en werkt sinds 1982 als journalist. Ze schreef voor de Volkskrant en Elsevier. Vanaf 1999 werkt zij freelance.

Anjo: ‘Zestiger jaren van de vorige eeuw: onze hulp wilde niet naar een zelfbedieningszaak; het leek dan net alsof ze de spullen dan zomaar meenam. Bij een winkel hoorde een toonbank en een winkelier die alles netjes voor je afwoog en de betaling regelde. Of een kruidenier die het winkelboekje met de bestelling kwam ophalen en de boodschappen op vrijdag kwam brengen; met een zakje snoep voor de kinderen; kleverige zuurtjes! Een feest van herkenning, dit boek. Maar de werkelijkheid was niet altijd feestelijk: ijsbloemen op de ramen van je slaapkamer, de kroontjespen, die niet deed wat je wilde, afdankertjes van je grote zussen, zodat je jarenlang dezelfde jurk aan had. Maandag wasdag en een keer in de week in de teil en schone kleren aan. De introductie van wonderen als Saroma en Klop Klop, droogshampoo, ‘de Chinees’ en niet te vergeten de stofzuiger, die eerst een ‘luiewijvending’ werd genoemd. Toen in 1956 de AOW werd ingevoerd, durfden veel mensen het geld niet uit te geven, ze hadden er immers niets voor gedaan. Van Bergen zegt het de Nobelprijswinnares Svetlana Alexijevitsj na: “je kunt de grote geschiedenis kruimel voor kruimel bijeensprokkelen door naar verhalen van kleine mensen te luisteren.” De grote lijn: sinds 1948 is het reële, voor prijsstijgingen gecorrigeerde inkomen per hoofd van de bevolking verviervoudigd. Onvoorstelbaar, maar in ‘Het goede leven’ lees je hoe dat is gegaan.’

Titel: Het goede leven
Auteurs: Annegreet van Bergen
ISBN: 9789045036731
Uitgever: Atlas Contact, Amsterdam
Prijs: € 19,99

denktank cover boodschapinhetzandBibi Dumon Tak & Annemarie van Haeringen

In dit nieuwe boek zijn alleen de evenhoevigen welkom. Evenhoevigen: dat zijn dieren met twee of vier tenen, zoals de dikdik, de Kaapse buffel en de giraffe die hebben. Helaas wordt de tapir en de zebra daarom de toegang geweigerd …
Bibi Dumon Tak bedient zich van een nieuw genre om haar kennis met de lezer te delen. Ze schrijft in deze bundel niet langer de waarheid in verhalen, maar de waarheid in gedichten. Bibi Dumon Tak kreeg in 2018 de Theo Thijssenprijs voor het boek. Annemarie van Haeringen maakte er prachtige illustraties bij die ervoor zorgen dat je nooit meer vergeet wie de kleine kantjil is, wie de vicuña, wie de blauwe gnoe. Haar dieren spatten van de pagina's. Wie nooit gedichten leest zal er met deze nieuwe bundel vandaag nog aan willen beginnen.

Anjo: ‘Dit is een boek vol verrassingen, dat het verdient met aandacht (voor)gelezen te worden. Lekker langzaam dus. Op de rug van de giraf tekent Annemarie de rode laarsjes van Dikkertje Dap. De giraffenvlekken op het omslag hebben allemaal de vorm van een dier uit het boek. De kantjil – het kleinste hoefdier op aarde – zit verstopt tussen de hoge planten. Ze heeft hoefjes als vingertopjes, ogen rond als honingdropjes. Bambi komt voorbij en de tapir, die zelf drie tenen heeft, houdt een spreekbeurt over evenhoevige dieren. Tussen de vondsten door kom je van alles over de dieren te weten. Auteur en illustrator vormen een ideaal duo; het plezier spat van de pagina’s! Pagina’s om in te lijsten, zo prachtig! Weer een prentenboek voor alle leeftijden, vanaf een jaar of 8. Een mooi cadeau voor kinderen, maar ook prachtig om jezelf cadeau te doen.’

 

Titel: Laat een boodschap achter in het zand                                                                                                                                    Auteur: Bibi Dumon Tak; illustrator: Annemarie van Haeringen

ISBN: 9789021414423
Uitgever: Querido, Amsterdam                                                                                                                                 
Prijs: € 16,50

denktank cover boosmagbestEEN BEETJE BOOS MAG BEST - DEMENTEES, m/net poëzie

Paula Irik, Bette Westera & Sylvia Weve

De taal van mensen met dementie is een taal zonder omwegen. Een taal die ruimte laat voor wat niet te
verwoorden is. Vol zeggingskracht en altijd betekenisvol, al is er in eerste instantie misschien geen touw aan vast te knopen. Een eigen taal: het Dementees.
Dementees lijkt in veel opzichten op poëzie. Waarom mensen met dementie dan niet serieus nemen als dichters en hun taal als poëzie? Wie de uitingen van mensen met dementie leest als poëzie, zal ze niet langer als wartaal wegzetten. De dementie zingt een toontje lager, de ziekteverschijnselen hebben niet langer het laatste woord. Het Dementees als poëzie geeft mensen met dementie hun eigen stem en daarmee hun waardigheid terug. Met de bundel Een beetje boos mag best wordt het frame van kommer en kwel gelaten voor wat het is. Er wordt voor de taal van mensen met dementie een eigen plek in ons veelkleurige poëzielandschap opgeëist..
De gedichten Dementees op de linkerbladzijden zijn van Joke Aarnink, Marie van Dam, Jaap Jacobs en Henk Rijneveld, bewoners van een Amsterdams verpleeghuis. De teksten zijn opgetekend en samengesteld door Paula Irik, geestelijk verzorger.
De gedichten op de rechterbladzijden zijn van Bette Westera, dichter en schrijver. De illustraties zijn van Sylvia Weve. Beiden hebben zich met veel plezier door het Dementees laten inspireren.

Anjo:

‘De samenwerking tussen de vier bewoners van een verpleeghuis, Paula Irik, Bette Westera en Sylvia Weve leidde tot een in alle opzichten prachtig boekje! Joke Aarnink, Marie van Dam, Jaap Jacobs en Henk Rijneveld zijn overleden, maar hun gedichten zijn opgeschreven en verbinden de wereld van mensen met dementie en poëzie. De taal van mensen met dementie wordt vaak weggezet als wartaal. Wil je hun taal – het Dementees - begrijpen, dan moet je heel zorgvuldig luisteren. Als je dat doet gaat er een wereld voor je open. Een schatkamer. De teksten helpen mensen met dementie en hun naasten om te zien wat er wél is en niet uit te gaan van wat verloren gegaan is. Zoals Paula Irik het zegt: “Dementie blijft een rotziekte, maar het kan verbinding scheppen als je ook de humor ziet, de gekkigheid, in plaats van alleen hetverlies”. Het gedicht van het omslag:

 

een beetje boos mag best

 

niemand wordt blind voor verkeerdheid geboren.

onrecht bestaat, ook als niemand het ziet.

blijf je gelaten, dan ben je verloren,

word je wanhopig, dan kom je er niet.

maak je maar kwaad om bedrog en om leugen.

boos om getreiter, gesar en gepest.

word maar eens woedend op lui die niet deugen.

kwaad is niet goed, maar een beetje mag best.

Een rijk, verrassend, noodzakelijk boekje, dat prachtig is uitgevoerd! Een aanrader voor mensen met dementie en iedereen die bij hen betrokken is. Zeker ook voor mensen die in de dementiezorg werken. Een boekje met humor over een verdrietige ziekte.’

Titel: Een beetje boos mag best                                                                                                                                        Auteurs: Paula Irik, Bette Westera, Sylvia Weve
ISBN: 9789463650663
Uitgever: Elikser, Leeuwarden
Prijs: € 15,-

cover lampjeLAMPJE - Annet Schaap

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat.

Anjo: ‘De eerste zin van ‘Lampje’ is: ‘Een eiland dat nog een beetje vastzit aan het vasteland, als een losse tand aan een draadje, heet een schiereiland.’ Toen was ik verkocht. ‘Lampje’ is een prachtig, fantastisch, fenomenaal geschreven boek dat ik iedereen van 8 tot 115 gun: kinderen, ouders, grootouders, lezers en voorlezers. Het is bekroond met de Gouden Griffel 2018, De Nienke van Hichtum-prijs 2018 en de Woutertje Pieterse Prijs-prijs 2018. Dat zat er dik in, er zijn in no time veertien drukken van het boek verschenen.
Als grootmoeder waande ik me weer kind, snapte ik hoe Lampje (ze heette eigenlijk Emilia) zich voelde. Een boek over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht. Een boek om van te genieten, helemaal in weg te duiken, weg te geven of voor te lezen. Annet Schaap tekende ook het omslag en de illustraties in het boek.’

Titel: Lampje Auteur: Annet Schaap
ISBN: 9789045120379
Uitgever: Singel Uitgeverijen, Amsterdam Prijs: € 16,99

cover ontpillenGezonder leven, minder pillen - David van Bodegom

In "Ontpillen” helpt arts en verouderingswetenschapper David van Bodegom ons om gezonder te leven en minder pillen te gebruiken. Naarmate we ouder worden gaat er steeds meer in ons lijf haperen. Veel (ouderdoms)kwalen zijn goed te bestrijden met een gezonde leefstijl, maar veel vaker dan nodig is grijpen we naar pillen. Zo zijn er pillen om de bloeddruk en het cholesterol te verlagen en weer andere om de bloedsuikers in het gareel te krijgen. Het zijn medicijnen die de symptomen onderdrukken, maar het onderliggende probleem niet aanpakken.
Van Bodegom helpt ons om te ontpillen. Hoe houd je zelf je botten sterk, je maagzuur in bedwang en je darmen gezond? Slaap je beter als je meer sport? Kun je je hersenen trainen? "Ontpillen' helpt je je lijf beter te begrijpen en laat zien hoe je door aanpassing van je leefstijl minder pillen kunt slikken en langer gezond blijft. Eerder schreef Van Bodegom samen met Rudi Westendorp het boek Oud worden in de praktijk.

Anjo: ‘Een boek dat nu eens geen wonderen belooft, maar inzicht geeft in de belangrijkste lichaamsfuncties en aandoeningen waarmee vooral ook ouderen te maken krijgen: zoals hoge bloeddruk, slapeloosheid, botontkalking, depressies, diabetes, prostaatklachten en incontinentie. In overzichtelijke hoofdstukken. Geschreven in een prettige stijl, neemt Van Bodegom – arts en verouderingswetenschapper, verbonden aan het kennisinstituut Leyden Academy on Vitality and Ageing – de lezer mee, zodat je meer grip krijgt op je lijf en verantwoorde keuzes kunt maken. Aan de hand van feiten leer je je lijf beter te begrijpen, lees je wat pillen doen en wat niet én wat je zelf kunt doen door bijvoorbeeld je leefstijl aan te passen. Ontpillen? Ja, dat kan. Niet altijd, maar er zijn goede redenen om minder pillen te slikken. Denk bijvoorbeeld aan de bijwerkingen, de schijn dat met een pil het probleem is opgelost. Soms valse schijn. En de kostenfactor? ‘Ontpillen’ is een helder boek. Door de uitgebreide leeswijzer ook een compleet boek. Een aanrader!’

Titel: Ontpillen Auteur: David van Bodegom
ISBN: 9789045036243
Uitgever: Atlas Contact, Amsterdam Prijs: € 19,99

cover gerontologyProf. Dr. Betty Meyboom - De Jong, voorzitter van het NPO/BeterOud, dr. Klaske Wynia, Assistant professor person-centred and integrated care aan de RuG en drs. Anjo Geluk-Bleumink, voorzitter van Denktank 60+ Noord, schreven gezamenlijk een hoofdstuk voor het boek ‘Gerontology’ dat onlangs is verschenen. In hun bijdrage gaan ze in op oud worden in Nederland en met name op de bijdrage van ouderen zelf aan de discussie, maar ook aan het beleid in de zorg voor ouderen.

De tekst is te lezen door de onderstaande link aan te klikken:

https://www.intechopen.com/books/gerontology

https://www.intechopen.com/books/gerontology/ageing-better-in-the-netherlands

cover zomooianders

Titel: Zo mooi anders

Auteur: diverse auteurs en illustratoren

ISBN: : 9789047700142

Uitgever: Lemniscaat, Rotterdam

Prijs: €19,95

Een gedichtenprentenboek. Laat je vervoeren, ontvoeren, meevoeren én ontroeren door de woorden van de dichters met beelden van de Lemniscaat-kunstenaars, die zich van een verrassende kant laten zien. Zo mooi anders...

Anjo Geluk:
‘ Het is even zoeken in de boekhandel om dat ene boek te vinden, als je niet weet wat je zoekt en waar je het kunt vinden… Ik heb het gevonden: het prentenboek van het jaar 2018, terwijl het al van 2015 is. Een fantastisch boek, waarvan ik elke pagina zou willen inlijsten. Een boek om cadeau te geven en zelf te houden en het dan heel vaak open te slaan en weer een ontdekking te doen. Annemarie van Haeringen, Dieter en Ingrid Schubert, Wim Hofland, Rutger Kopland, Joke van Leeuwen, Willem Wilmink, Toon Tellegen, Vasalis, Remco Campert, Annie M.G. Schmidt: je komt hen en vele anderen al lezend en kijkend tegen. Geen kinderboek, wel een geweldig geboortecadeau, voor later, maar verder hét cadeau, zeker ook voor wie ouder is! Voorbeeldig uitgegeven en de illustraties zijn juweeltjes!'

Het titelgedicht

Je bent zo
mooi
anders dan
ik,

natuurlijk
niet meer of
minder
maar

zo mooi
anders,

ik zou je
nooit

anders dan
anders willen.

Hans Andreus 

cover oudgenoeg

Titel: Oud genoeg om dood te gaan

Auteur: Barbara Ehrenreich

ISBN: : 9789045032665

Uitgever: Atlas Contact, Amsterdam

Prijs: €19,99

(over de vragen die iedereen zich ooit moet stellen)
Oud genoeg om dood te gaan van Barbara Ehrenreich, winnaar van de Erasmusprijs 2018, is een vlijmscherp pleidooi voor een goed leven. Ieder mens ontdekt een keer dat het leven eindig is. Sommigen beseffen het als kind al, anderen pas wanneer de eerste grijze haren zich aandienen. Vaak proberen we dat besef zo snel mogelijk weer te verdringen, of we gaan ons ertegen verzetten met zalfjes, pilletjes of preventief medisch onderzoek. En dat is een misverstand, betoogt Ehrenreich in dit heerlijk nuchtere, geestige en tegelijkertijd diepgravende boek. De mens heeft namelijk nauwelijks invloed op het verouderingsproces, in elk geval veel minder dan de gezondheidsindustrie ons wil doen geloven. Het enige wat we kunnen kopen is de illusie dat we de boel onder controle hebben. En daar koop je uiteindelijk natuurlijk niet veel voor. Wat ons te doen staat is zowel eenvoudig als lastig: we moeten onze sterfelijkheid accepteren en onzekerheid aanvaarden.
Anjo Geluk:
‘ De druk om fit en slank te blijven, controle over je lichaam te houden, verdwijnt niet bij de ouderdom. (…) Misschien had je gehoopt dat er een ligstoel of hangmat voor je klaar zou staan na al die jaren van stress of al die lichamelijke inspanningen als je met je handen hebt gewerkt.” De sportschool wacht en allerlei bazige zelfhulpboeken voor senioren schrijven voor hoe je gezond, succesvol, actief oud kunt worden, als je je maar aan hun adviezen houdt. ‘Mag’ je niet meer eten wat je lekker vindt en ‘moet ’ je verplicht naar de sportschool terwijl je daar de pest aan hebt? Het is al te gemakkelijk om te wijzen naar tegenstrijdige richtlijnen en diëten. De discussies over de effectiviteit gaan maar door, maar dat wil niet zeggen dat het geen zin heeft om na te denken over je leefstijl en voedingspatroon. Ehrenreich bevindt zich te midden van (Amerikaanse) hoogopgeleide ouderen die vanaf de middelbare leeftijd druk bezig zijn met gezondheidgerelateerde onderzoeken en behandelingen Zelf besluit ze dat ze oud genoeg is om te sterven en om niet meer mee te doen aan screenings en jaarlijkse controles. Voor haar hoort daar een verstandige, sobere, matige leefwijze bij en ze gaat uitvoerig in op het hoe en waarom daarvan. Hoe zit het met de verantwoordelijkheid voor de keuzes die je maakt? Is het eigen schuld als je niet de discipline kunt opbrengen om alles te doen voor een lang en gezond leven? En als er ernstige ziektes op je weg komen? Ehrenreich stelt de juiste vragen, maar geeft geen eenduidige antwoorden, omdat elk van ons die zelf moet geven. Ze geeft wel een berg informatie, waarin je je eigen weg moet vinden en … zekerheid is er nooit. Haar boek is verfrissend nuchter; een aanrader. Het enige nadeel vind ik dat het af en toe wel erg wijdlopig is.’

LevenenlatenlevenLeven en laten leven- Hendrik Groen

Arthur Ophof had zich het leven toch anders voorgesteld. In plaats van spectaculaire reizen te maken naar verre landen, staat hij vier keer in de week in de file van Purmerend naar Breukelen én in de file van Breukelen naar Purmerend. Groots en meeslepend kun je zijn uitgebluste, kinderloze huwelijk en zijn autovrije hofje voor de deur niet noemen. En hij wordt vijftig, dus de tijd begint te dringen.
Maar als zijn werkgever hem 'helaas' moet ontslaan en hij er een mooie ontslagvergoeding uit weet te slepen, openen zich onverwachts mooie perspectieven op een geheel nieuw leven.

Anjo:
“Een feest voor alle Hendrik Groen-fans, staat in het persbericht en ik verheugde me op een vervolg op de vorige twee. De titel past in het rijtje en op een sticker op de kaft staat de bekende kop van Hendrik zelf. Maar: eigenlijk heeft dit boek niets te maken met de Hendrik Groen die we kennen. De auteur – Peter de Smet – heeft het pseudoniem van Hendrik aangenomen en heeft een boek geschreven dat niet over Hendrik gaat, maar over Arthur Ophof, die met zijn vrouw Afra ongelukkig getrouwd is. Arthur wordt vijftig, verliest zijn baan bij een groothandel in schoonmaakartikelen, ontvangt een riante ontslagvergoeding en droomt - met de drie vrienden die hij nog kent van de middelbare school - van een nieuw leven. Dat gaat zich afspelen in een huisje in Toscane, zodat hij in alle rust verder kan leven. Wat hij daar gaat doen? In ieder geval geen dingen waar hij geen zin in heeft of die energie kosten. Voordat het zover is moet hij zich laten dood verklaren en dat heeft nogal wat voeten in de aarde. Best een aardig verhaal, met mooie, herkenbare elementen, maar de beloofde relatie met Hendrik Groen zit me dwars en dat blijft het hele boek zo. Voor mij werd het geen feest. De koffie met cake van de kaft heeft niets met de begrafenis van Hendrik te maken, maar met de poppenkast rondom ‘de dood’ van Arthur“.

Titel: Leven en laten leven Auteur: Hendrik Groen
ISBN: 9789029091015
Uitgever: Meulenhoff, Amsterdam Prijs: € 19,99