- Details
- Hits: 221
Danka Stuijver - In de zorg doen we soms te veel, soms te weinig, en opvallend vaak niet dát wat het hardst nodig is. Hoe komt dat? Na een weekenddienst ziet huisarts Danka Stuijver een oude, kwetsbare vrouw, urenlang wachtend op de spoedeisende hulp. Ze wacht niet op een diagnose, maar op een plek, want niemand wil haar opnemen – ze is een ‘hete aardappel’ in een vastgelopen systeem. Dit confronterende moment vormt het begin van Stuijvers zoektocht naar de drijfveren, dilemma’s en krachten die onze gezondheidszorg beheersen.
In Dit kost ons de zorg onthult ze de kloof tussen idealen en werkelijkheid. Met scherpe observaties en praktijkvoorbeelden laat ze zien hoe economische prikkels, maatschappelijke verwachtingen en politieke vaagheid een systeem hebben gevormd dat steeds minder draait om gezondheid, en steeds meer om productie, controle en verdienmodellen. Geen aanklacht, maar een oproep tot reflectie en dialoog: waarom doen we wat we doen in een steeds verder uit balans geraakt systeem? Met illustraties van Marc-Jan Janssen, gynaecoloog en cartoonist.
Anjo: ‘Een boek dat de vinger op een groot aantal zere plekken in de zorg legt. Er is niet één probleem op te lossen, maar een veelheid aan ongelijksoortige, tegenstrijdige opgaven. Met meer zorgaanbod in de thuiszorg wordt het gemakkelijker, maar blijven marktwerking, private equity en wachtlijsten vragen oproepen.
- Details
- Hits: 236
Erik Scherder Artificiële Intelligentie (AI) is een wereldwijde hype. Maar is het goed voor je hersenen? En voor je lijf? Nee! Erik Scherder noemt AI daarom Afnemende Intelligentie. We zitten massaal voor een scherm, worden mentaal en fysiek steeds minder uitgedaagd – en we genieten ervan! We zijn liever lui dan moe. Moet dat niet andersom? Moeten we niet juist moeite blijven doen? Het antwoord is volmondig ja! Is het tij nog te keren? Van de oermens hebben we geleerd om efficiënt te zijn: eerst een plan maken, dan jagen, en daarna eten en uitrusten. Het leven draaide om efficiëntie en snelheid. Dat zit nog altijd in ons DNA. Maar voedsel wordt nu tot in de keuken bezorgd. Is dat efficiënt? En moeten we daarvan bijkomen? Absoluut niet! Hoe minder we hoeven te doen, hoe beter. Of niet? Erik Scherder zet ons op zijn unieke manier aan het denken. In zijn bekende, aanstekelijke en energieke stijl bespreekt hij de meest recente onderzoeken in zijn vakgebied.
Anjo: ‘Die titel alleen al: dit boek is een echte Scherder! Goed onderbouwd en van allerlei voorbeelden, schema’s en een literatuurlijst voorzien, betoogt hij dat bewegen, actief blijven met je hoofd en je lijf goed voor je is. Weg met sta-op-stoelen, de E-bike, kant-en-klaarmaaltijden en nog meer handigs dat ons eigenlijk alleen maar lui maakt. AI hoort daar ook bij. Weg van schermen en hulpjes die ons het (denk)werk uit handen nemen.
- Details
- Hits: 228
Christel van Dyck – Lieve Blancquart Wat betekent het om 60+ te zijn? Hoe kijk je op die leeftijd terug op je leven en op de persoon die je geworden bent? Ga je verder met je professionele leven verder of ga je een stap terug te zetten? En hoe luid klinkt je stem nog in de huidige maatschappij? Allemaal vragen die Christel Van Dyck zichzelf stelde. Ze besloot ze te toetsen bij 12 bekende generatiegenoten. Onder meer Petra De Sutter, Dirk De Wachter, Linda De Win, Christine Mussche en Bart Moeyaert laten in hun ziel kijken. Leeftijdsgenote Lieve Blancquaert zorgt voor stralende, zinderende portretten en geeft zichzelf ook bloot bij Christel. Christel Van Dyck was 35 jaar lang een vertrouwde radiostem in België. Voor Radio2 maakte zij programma’s zoals De Rotonde, waarin ze diepgaande gesprekken voerde. Zij is geboeid door de keuzes die mensen maken in hun leven. Lieve Blancquaert is fotograaf en documentairemaker, bekend voor haar persoonlijke, warme portretten.
Anjo: ’60 en wat nu? Is 60 worden meer een kantelpunt dan 30, 40 of 50 bijvoorbeeld? Dwingender? Ook als je leeftijd niet zo belangrijk vindt, herinneren anderen je er immers wel aan.
- Details
- Hits: 216
Marjon Bolwijn Een uniek gezelschap rasoptimisten: zo zou je de 100-jarigen in Levenslessen van 100-jarigen kunnen noemen. Hun positieve instelling heeft hen vaak door moeilijke tijden geholpen, en zorgde ervoor dat ze met een open blik naar de toekomst keken. In haar gesprekken met 100-jarigen vielen Volkskrant-journalist Marjon Bolwijn een paar dingen op die kenmerkend zijn voor hun uitzonderlijke vitaliteit. Zo woont tweederde nog zelfstandig, gebruikt een meerderheid een smartphone, computer of tablet, rijdt één op de tien nog auto en stappen er drie regelmatig op de fiets. Eén eeuweling breekt zelfs nog wereldrecords schoolslag en borstcrawl.
De levensverhalen van 100-jarigen in dit boek bieden een boeiende kijk op een eeuw geschiedenis door de ogen van onze oudste medeburgers. Of ze nu op hun 16e voor dwangarbeid op de trein werden gezet naar een vreemd land, na de oorlog naar Canada vertrokken, waar het flink ploeteren was om een nieuw bestaan op te bouwen, of als 8-jarige al voor een gezin met twaalf kinderen moesten koken: ze zijn er allemaal 100 jaar mee geworden.
Anjo: ‘We kunnen er maar geen genoeg van krijgen, van de interviews van eeuwelingen die wekelijks in de Volkskrant verschijnen. En in dit tweede deel van Levenslessen vinden we er weer 40.
- Details
- Hits: 205
Over de dood en alles er omheen Katharina von der Gathen – Anke Kuhl
'Een tuintje op je buik' is een informatief en kleurrijk boek over de dood, voor nieuwsgierige kinderen. Hoe voelt het om te sterven? Doet het pijn? Wat gebeurt er precies met het lichaam? En waarom is onsterfelijk zijn zo fijn nog niet? 'Een tuintje op je buik' laat uitgebreid zien wat de dood allemaal met zich meebrengt. Van bijzondere rituelen en opmerkelijke sterfgevallen tot de ervaringen van een begraafplaatstuinman en nog veel meer. Met een mix van objectiviteit, warmte, ernst en verlossende grappen behandelen Katharina von der Gathen en Anke Kuhl een existentieel onderwerp.. 'Een tuintje op je buik' is een een hulpmiddel om met je kinderen over de dood te praten. Vertaald door Esther Ottens.
Anjo: ‘Er groeit een tuintje op je buik nadat je dood en begraven bent en er bloemen op je graf zijn gezet. Op de voorkant van dit boek groeien er radijsjes. Dat ...
- Details
- Hits: 220
Filosofie van het late leven - Suzanne Biewinga De vraag naar betekenisvol ouder worden is niet nieuw, maar in de eenentwintigste eeuw volstaan traditionele antwoorden niet langer. Gangbare verhalen kloppen niet: ouder worden is niet ‘jong blijven’ en betekent ook niet alleen maar verlies. Maar wat is het dan wel? In tal van groepsgesprekken sprak filosoof Suzanne Biewinga met oudere mensen over existentiële zorgen, hooggestemde idealen en de weerbarstige praktijk. Aan de hand van klassieke en moderne denkers ontwikkelde ze een nieuwe manier van denken en spreken over het late leven. Door de ervaringen, inzichten en verlangens van ouderen centraal te stellen, komt ze tot heldere inzichten over wat waar, goed en mooi is aan ouder worden – en wat niet. Suzanne Biewinga (1954) promoveerde als zeventigjarige aan de Universiteit van Amsterdam op haar onderzoek naar een nieuwe filosofie van ouder worden als ervaring. Hiervoor was ze onder andere werkzaam als ondersteuner van patiëntenorganisaties en als coördinator van een hospice. Na haar werkende bestaan studeerde zij filosofie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en zette ze haar filosofiewerkplaats op.
Anjo: ‘De ‘De trap des levens‘ is een eeuwenoude afbeelding van de menselijke levensloop, tussen geboren worden en het levenseinde. Eerst de opgang naar het hoogtepunt toe, zo rondom het 50e jaar, daarna ...
