Welkom op de website van Denktank60+Noord
Houd in de Omgevingsvisie Drenthe rekening met de gevolgen van de vergrijzing!
Als een tussenstap in de voorbereiding op een nieuwe Drentse Omgevingsvisie hebben Gedeputeerde Staten van Drenthe op 18 november 2025 een concept-Omgevingsvisie uitgebracht.
Het Ouderennetwerk Drenthe van Platform Pouwer stelt in een reactie, dat het moment nadert dat één derde van de Drentse bevolking tot de groep ouderen behoort. Met ingrijpende gevolgen voor de gehele samenleving.
Het Ouderennetwerk van Platform Pouwer beschouwt de concept-Omgevingsvisie vanuit het perspectief van Drentse ouderen en benadrukt de volgende aspecten die voor ouderen van groot belang zijn:
Alle informatie is te vinden via deze link:
Anna Enquist
Het moet een misverstand zijn dat op een donkergrijze middag een thuiszorgmedewerkster aanbelt bij de oude, nukkige Erna Ankersmit. Zij heeft en wil geen thuiszorg. Om haar niet in een hagelbui de deur te wijzen, laat ze verzorgster Vronie - moeder van een gezin met opgroeiende kinderen- toch binnen. Deze halfhartige geste vormt het begin van een vriendschap die allengs diepere lagen krijgt, culminerend in een gezamenlijke wandeltocht in Engeland langs de muur van Hadrianus. Een tocht die alles – ook het verleden van Erna en de relatie met haar gestorven echtgenoot – op scherp zet.
Anjo: ‘In interviews die Enquist (80) ter gelegenheid van haar nieuwste boek gaf, ging het vooral ook over de rol van ouderen in de samenleving. Over uitgerangeerd zijn, omdat je vanwege je leeftijd bijvoorbeeld moet stoppen met bestuurswerk of geacht wordt je als oudere te gedragen. De eigen ervaringen ook. Haar personage Erna Ankersmit is een actieve, vitale oudere die bezig is aan een boek, flinke wandelafstanden aflegt, maar die ook geconfronteerd wordt met ziekte en overlijden in haar omgeving, waardoor er veel verandert. Een leesclub valt uit elkaar, haar wandelmaatje moet bij haar zieke man blijven en gaat niet mee naar de Muur van Hadrianus in Engeland. Door de vriendschap met de thuiszorgmedewerker en haar gezin denkt ze na over haar eigen leven, hoe het is gelopen en wat er was gebeurd als haar schrijverschap niet op de eerste plaats was gekomen. Ze denkt: “Alles in mij is in verzet (…). Mijn lichaam dat de jaren niet wil voelen en mijn geest die weigert vooruit te kijken. Mijn vrienden kunnen lijden aan de gruwelijkste neurologische ziektes, kunnen dementeren, sterven … Ik blijf er in het verborgene van overtuigd dat het mij niet aangaat.” Ze ziet wat er gebeurt. Maar doet er niets mee, ze negeert het. Totdat ze zelf te maken krijgt met ziekte en met verschijnselen van het ouder worden. Met dilemma’s, maar ook met nieuwe feiten en gebeurtenissen rond haar overleden echtgenoot. Ze gaat de wandeltocht samen met Vronie maken. Twee vrouwen wandelend op leven en dood. Dit tiende boek van Enquist is een prachtig geschreven roman over aftakeling en ambitie, over verlies en geheimen.’
Titel: Het einde van Erna Ankersmit
Auteur: Anna Enquist
Uitgever: de Arbeiderspers
ISBN: 9789029555487
Prijs: € 24,99
Emma Doude van Troostwijk
In een pastorie in de Elzas, omringd door mooie bossen, wonen drie generaties van een Nederlandse predikantenfamilie onder hetzelfde dak: opa en oma, vader en moeder, en zoon en dochter. De grootvader was, de vader is, en de zoon wordt binnenkort predikant. De verteller keert terug naar huis om de intrede van haar oudere broer bij te wonen.
Op tedere wijze beschrijft ze hoe haar grootvader steeds verder gedesoriënteerd raakt, haar vader met een burn-out kampt en haar broer twijfelt of hij de roeping tot predikant wel moet volgen. De verteller probeert, terug in haar ouderlijk huis, met haar familie zo veel mogelijk herinneringen op te halen. Ze kijken naar familiefilmpjes, spelen potjes memory en luisteren naar muziek, zowel in het Frans als in het Nederlands. Zo weet ze in deze moeilijke situatie ook humor en lichtheid te brengen. Een boek over herinneringen, vergeten en de kracht van het blijven vertellen.
Anjo: “Voor ‘mensen van de dag’ kan elke dag de laatste zijn. Het is een uitdrukking die gebruikt wordt voor heel oude mensen die ‘bij de dag’ leven. Dat geldt zeker voor de grootvader, maar ook voor de grootmoeder in dit boek. De auteur is overgekomen uit Rotterdam, waar ze woont en werkt, naar een dorp in de Elzas waar haar familie woont en vertelt liefdevol en minutieus wat er op een dag gebeurt; zo beeldend dat je het voor je ziet en haar gedachten als zus, dochter en kleinkind kunt lezen. Als een verteller, bijna een buitenstaander, die registreert wat er gebeurt, zonder een oordeel te geven. Daarbij gebruikt ze ook korte Franse zinnetjes: ‘Ik weet niet of ze er morgen nog zijn, heeft Mama op een stukje papier genoteerd naast de zwarte telefoon op haar bureau. Het zijn mensen van de dag, ils appartiennent au jour, ze heeft het met een rode balpen omcirkeld.’
Doordat de dagen als op zichzelf staande korte hoofdstukken worden weergegeven, lijken ze op stillevens. Op scènes in een toneelstuk. Dat wordt nog eens versterkt door de korte, soms wat afgemeten zinnen. Wat mij vooral opviel was de manier waarop deze jonge auteur – de kleindochter - haar grootvader beschrijft, vol begrip en tederheid: ‘De thermostaat staat op vijfentwintig graden. Opa’s ogen zwiepen van links naar rechts, van boven naar beneden. Ze proberen zich ergens aan vast te klampen. Als ik in zijn blikveld kom, vestigt hij zijn ogen op mij. Hij steekt zijn hand uit en zegt, aangenaam kennis te maken, mevrouw. Ik zat op u te wachten.’
Een intieme roman, een boek voor langzame lezers. Origineel en prachtig geschreven.”
Titel: Mensen van de Dag
Auteur: Emma Doude van Troostwijk
Uitgever: Meulenhoff
ISBN: 9789089682857
Prijs: € 20,99
Ouder worden, een kunst?
In Venlo en Haarlem zijn er nu exposities over oud zijn. In Museum Van Bommel Van Dam in Venlo is de titel: ‘Grijs! Art on Ageing’, perspectieven op ouder worden in een vergrijzende samenleving. In Haarlem – in Museum van de Geest – is ‘Nieuw Oud! De kunst van het ouder worden’ de titel.
Samen met gastcurator prof. dr. Tineke Abma, bijzonder hoogleraar Kunst & Zorg aan de Erasmus Universiteit Rotterdam presenteert het Haarlemse museum een nieuw en rijk perspectief op ouderdom. De tentoonstelling verschuift de focus van kwetsbaarheid naar vitaliteit, creativiteit en maatschappelijke betrokkenheid. Ook het verlangen naar verbondenheid en zingeving krijgt nadrukkelijk ruimte. Abma: “Ouderdom is een levensfase die unieke kansen biedt om eindelijk de mens te worden die je bent.”
In Venlo: aan de hand van werk van internationale hedendaagse kunstenaars verkent de expositie de kijk op en ervaring van ouder worden in een vergrijzende samenleving: van leeftijdsdiscriminatie en beeldvorming tot de schoonheid van het veranderende lichaam en de relatie tussen generaties.
Voor Noorderlingen misschien wat uit de buurt, maar de exposities zijn ook een goede gelegenheid om een dagje Haarlem of Venlo te doen en terug te komen met een goed gevulde rugzak vol ideeën, gespreksstof en rijke – misschien wel persoonlijke - perspectieven.
Exclusief – inclusief
We vinden dat iedereen – en dat betekent echt ie-der-een – mee moet kunnen doen in de samenleving. Kijken we naar de praktijk, dan blijken de aandacht en de voorwaarden daarvoor onvoldoende. Heb je een beperking – en dat is lang niet altijd ook zichtbaar - dan kom je overal uitdagingen tegen. Overal drempels en obstakels en niet alleen fysieke. We hebben het over inclusie, maar zijn vooral nog en wellicht onbedoeld, exclusief bezig. Initiatieven en zelfs afspraken en verdragen genoeg, maar wat leveren die op? Want wat betekent dementievriendelijkheid eigenlijk? Wanneer mogen gemeentes daarvoor de vlag uitsteken en wat heeft iemand met dementie of zijn mantelzorger daar dan aan? Of waarom wordt het al tien jaar geleden geratificeerde VN-Verdrag Handicap niet gewoon toegepast? Waarom moeten openbare gelegenheden niet op hun website vermelden of ze toegankelijk zijn? Waarom worden er projecten opgeleverd die de toegankelijkheidstoets niet halen? Waarom gaan we zo nonchalant en slordig met het thema om?
Zomaar wat blijkbaar lastige vragen waarop ik geen antwoord krijg. Er worden stapjes gezet, maar het gaat wel supertraag. Kom op, zo moeilijk is het toch niet om inclusief te gaan denken en nog belangrijker, te gaan DOEN!
Anjo.
Socrates en het belangrijkste - Barbara Stok
Het orakel heeft gezegd dat Socrates de wijste mens van alle mensen is. Socrates is verbaasd en besluit samen met zijn vriend Chairefon op onderzoek uit te gaan. Hij voert gesprekken met allerlei mensen die bekend staan om hun wijsheid. Wat denken zij dat goed leven is? Is dat zoveel mogelijk genieten? Zijn de beste mensen de sterkste mensen? En wat is dat precies, sterk? In elk gesprek ontdekt Socrates dat zijn gesprekspartners toch veel minder weten dan ze zelf denken. Barbara Stok voert de lezer op toegankelijke wijze mee in de wereld van Socrates. Hij spoort aan om vastgeroeste denkbeelden los te schudden. Zijn filosofie is juist ook in deze tijd essentieel.
Wie was Socrates? Socrates (Geboren in Athene, ca. 470/469 v.Chr. en overleden in 399 v.Chr.) was een Grieks - Atheense filosoof. Hij wordt beschouwd als een van de stichters van de westerse filosofie, al liet hij voor zover bekend zelf geen geschriften na. Hij is bekend geworden door de verslagen van zijn studenten, met name die van Plato en Xenophon, en door de toneelstukken van zijn tijdgenoot, Aristophanes. Hij kreeg ook wel de bijnaam de horzel van Athene.
Anjo: ‘Er is niets beters voor een mens dan zich elke dag bezig te houden met de vraag wat goed leven is.’ De vraag wat goed leven is en hoe je dat moet doen, staat centraal in het werk van Barbara Stok (1970). Zij is een van de belangrijkste stripmakers van Nederland.
Werkbijeenkomst “Jouw toekomst begint nu” brengt Drentenaren in beweging
1 december 2025
Hoe kunnen we er samen voor zorgen dat Drentenaren vitaal en zelfstandig ouder kunnen worden? Die vraag stond centraal tijdens de werkbijeenkomst “Jouw toekomst begint nu”, georganiseerd door de werkgroep Bewustwording van de coalitie Vitaal ouder worden binnen Gezonde Marke. Inwoners, vrijwilligers en professionals kwamen samen in Het Valkenhof in Beilen om te leren, te delen en vooral: om in actie te komen.