Meedoen!
Langzamerhand verschijnen ze: de coalitieakkoorden waar de partijen de komende vier jaar mee aan de slag gaan in hun gemeente. Ik zag mooie titels als ‘Daadkrachtig en dichtbij’ en probeerde plannen te ontcijferen, enthousiasme te vinden, visie ook, misschien wel nieuw elan. Ik zou zo’n akkoord toch ook willen zien als een uitnodiging aan de burgers – aan mij – om mee te gaan doen, me te verbinden aan een mooi plannetje, mijn stem te laten horen en inzet te laten zien. Zodat er iets van ‘samen’ zou kunnen ontstaan. Een akkoord als: ‘dit gaan wij de komende jaren doen, doe je mee?’ Op zoek naar aanknopingspunten, vond ik die wel, maar miste hoe die samenwerking er dan uit zou moeten zien. Er is een Wet versterking participatie op decentraal niveau (2024) die als doel heeft de betrokkenheid van inwoners bij de voorbereiding, uitvoering en evaluatie van beleid te versterken en daar dus beleid op te ontwikkelen. Dat is wat anders dan ‘we nemen het mee’ (‘waarheen?’) als reactie op inspraakrondes en adviezen van formele adviesorganen. Dat vraagt een serieuze, praktische aanpak en duidelijke communicatie. Het afstemmen van verwachtingen over en weer. Ik zocht ook naar ouderenbeleid, vond de geijkte teksten: integraal, nadruk op voorkómen, vitale ouderen als ‘belangrijke kracht, bijvoorbeeld als vrijwilliger en mantelzorger.’ Niets over ouderen in een andere rol, niets over de aanpak van de vergrijzing of ‘ouderen’ als aandachtsveld in het pakket van een wethouder net als – en terecht – jeugd.
Toch: ‘We zitten er bovenop’ lees ik ergens. Prima! Dat ga ik ook doen.
